يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱتَّقُوا۟ رَبَّكُمْ ۚ إِنَّ زَلْزَلَةَ ٱلسَّاعَةِ شَىْءٌ عَظِيمٌ﴿۱﴾
ای مردم، در برابر صاحباختیارتان پروا کنید، که زلزله رستاخیز پدیدهای است بزرگ.
صفحه ۳۳۲
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱتَّقُوا۟ رَبَّكُمْ ۚ إِنَّ زَلْزَلَةَ ٱلسَّاعَةِ شَىْءٌ عَظِيمٌ﴿۱﴾
ای مردم، در برابر صاحباختیارتان پروا کنید، که زلزله رستاخیز پدیدهای است بزرگ.
يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّآ أَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى ٱلنَّاسَ سُكَـٰرَىٰ وَمَا هُم بِسُكَـٰرَىٰ وَلَـٰكِنَّ عَذَابَ ٱللَّهِ شَدِيدٌ﴿۲﴾
روزی که رستاخیز را مشاهده کنید، هر مادر شیرده از کودکی که شیر[ش] میدهد، غافل شود و هر زن بارداری بار خویش فرو نهد و مردم را مست تصوّر میکنی، در حالی که مست نیستند، ولی مجازات خداست که شدید است [و از تصوّر آن متوحّش و حیرانند].
وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يُجَـٰدِلُ فِى ٱللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَيَتَّبِعُ كُلَّ شَيْطَـٰنٍ مَّرِيدٍ﴿۳﴾
بعضی از مردم ناآگاهانه درباره خدا به مجادله برمیخیزند و هر شیطان متمرّدی را پیروی میکنند؛
كُتِبَ عَلَيْهِ أَنَّهُۥ مَن تَوَلَّاهُ فَأَنَّهُۥ يُضِلُّهُۥ وَيَهْدِيهِ إِلَىٰ عَذَابِ ٱلسَّعِيرِ﴿۴﴾
چنین مقدّر شده است که هر که شیطان را کارساز خود انتخاب کند، او به گمراهیاش کشاند و به مجازات سوزان راهبریاش کند.
يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِن كُنتُمْ فِى رَيْبٍ مِّنَ ٱلْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْنَـٰكُم مِّن تُرَابٍ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِن مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْ ۚ وَنُقِرُّ فِى ٱلْأَرْحَامِ مَا نَشَآءُ إِلَىٰٓ أَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوٓا۟ أَشُدَّكُمْ ۖ وَمِنكُم مَّن يُتَوَفَّىٰ وَمِنكُم مَّن يُرَدُّ إِلَىٰٓ أَرْذَلِ ٱلْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔا ۚ وَتَرَى ٱلْأَرْضَ هَامِدَةً فَإِذَآ أَنزَلْنَا عَلَيْهَا ٱلْمَآءَ ٱهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَأَنۢبَتَتْ مِن كُلِّ زَوْجٍۭ بَهِيجٍ﴿۵﴾
ای مردم، اگر در امر رستاخیز تردید دارید، ما شما را [طی مراحل مختلف، به ترتیب] از خاک، نطفه، جنین ابتدایی و پاره گوشتی بیشکل و شکلگرفته آفریدیم، [این مراحل را بیان کردیم] تا بر شما روشن کنیم [که امر پیچیده خلقت به دست ماست]؛ و جنینهایی را که بخواهیم، تا مدّتی معین در رحمها[ی مادران] قرار میدهیم، آنگاه شما را به صورت کودکی بیرون میآوریم، آنگاه [شما را پرورش دهیم] تا به حدّ رشدتان برسید؛ و بعضی از شما دچار مرگ [زودرس] خواهند شد و بعضی دیگر به پستترین [مرحله] عمر بازگردانده میشوند، به گونهای که پس از دانش [فراوان] هیچ چیز ندانند؛ و [برانگیزش شما همین گونه است که] زمین را خشک و خاموش میبینی و چون باران را بر آن فروفرستیم، به جنبش آید و رشد کند و از هرگونه گیاه بهجت انگیز برویاند.
قرآن مبین · علیاکبر طاهری قزوینی · mobinquran.ir