فِى ٱلدُّنْيَا وَٱلْـَٔاخِرَةِ ۗ وَيَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْيَتَـٰمَىٰ ۖ قُلْ إِصْلَاحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ ۖ وَإِن تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَٰنُكُمْ ۚ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ ٱلْمُفْسِدَ مِنَ ٱلْمُصْلِحِ ۚ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ لَأَعْنَتَكُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ﴿۲۲۰﴾

در مورد یتیمان از تو سؤال می‌کنند؛ بگو: سامان دادن کار آنها بهتر است [از عدم مداخله(۱)‌]؛ و اگر با آنها معاشرت می‌کنید، [بجاست‌] که برادران شما هستند(۲)؛ و خدا تبهکار را از درستکار تشخیص می‌دهد و اگر خدا می‌خواست، شما [مفسدین‌] را به ستوه می‌آورد، که فرا دستی فرزانه است.

وَلَا تَنكِحُوا۟ ٱلْمُشْرِكَـٰتِ حَتَّىٰ يُؤْمِنَّ ۚ وَلَأَمَةٌ مُّؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِّن مُّشْرِكَةٍ وَلَوْ أَعْجَبَتْكُمْ ۗ وَلَا تُنكِحُوا۟ ٱلْمُشْرِكِينَ حَتَّىٰ يُؤْمِنُوا۟ ۚ وَلَعَبْدٌ مُّؤْمِنٌ خَيْرٌ مِّن مُّشْرِكٍ وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ يَدْعُونَ إِلَى ٱلنَّارِ ۖ وَٱللَّهُ يَدْعُوٓا۟ إِلَى ٱلْجَنَّةِ وَٱلْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِۦ ۖ وَيُبَيِّنُ ءَايَـٰتِهِۦ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ﴿۲۲۱﴾

با زنان بت پرست ازدواج نکنید، مگر اینکه ایمان بیاورند(۱)؛ و زن اسیری که ایمان آورده، بهتر است از زن [آزاد‌] مشرک، اگرچه [زیبایی‌اش‌] شما را به شگفت آورد؛ و [دختران خود را‌] به ازدواج مشرکین درنیاورید، مگر آنکه ایمان بیاورند؛ و اسیر با ایمان بهتر است از مشرک [آزاد‌]، اگرچه [محاسنش‌] شما را به شگفت آورد؛ آنان به آتش فرا می‌خوانند؛ و خدا بر اساس قانونمندی خویش به بهشت و آمرزش فرا می‌خواند؛ و آیات خود را برای مردم به روشنی بیان می‌دارد، بسا که پند پذیرند.

وَيَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلْمَحِيضِ ۖ قُلْ هُوَ أَذًى فَٱعْتَزِلُوا۟ ٱلنِّسَآءَ فِى ٱلْمَحِيضِ ۖ وَلَا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّىٰ يَطْهُرْنَ ۖ فَإِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ ٱللَّهُ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلتَّوَّٰبِينَ وَيُحِبُّ ٱلْمُتَطَهِّرِينَ﴿۲۲۲﴾

از تو در مورد دوره ماهانه [زنان‌] می‌پرسند؛ بگو: آن [حالت‌] گونه‌ای ناراحتی است، پس در آن دوره از [آمیزش با‌] ایشان کناره بگیرید و به آنان نزدیک نشوید تا پاک شوند و چون پاک گردند، همان‌گونه که خدا فرمان داده است، بر آنها درآیید، که خدا توبه‌‌کنندگان و کسانی را که به پاکیزگی توجّه دارند دوست می‌دارد.

نِسَآؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ فَأْتُوا۟ حَرْثَكُمْ أَنَّىٰ شِئْتُمْ ۖ وَقَدِّمُوا۟ لِأَنفُسِكُمْ ۚ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّكُم مُّلَـٰقُوهُ ۗ وَبَشِّرِ ٱلْمُؤْمِنِينَ﴿۲۲۳﴾

زنان شما [همچون‌] کشتزاری برای شما هستند، پس هر زمان که بخواهید به کشتزار خویش درآیید و برای خود پیش اندیشی کنید؛ و در برابر خدا پروا کنید و بدانید که به لقای او نایل خواهید شد(۱)؛ و اهل ایمان را بشارت ده.

وَلَا تَجْعَلُوا۟ ٱللَّهَ عُرْضَةً لِّأَيْمَـٰنِكُمْ أَن تَبَرُّوا۟ وَتَتَّقُوا۟ وَتُصْلِحُوا۟ بَيْنَ ٱلنَّاسِ ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ﴿۲۲۴﴾

[نام‌] خدا را دستاویزی برای سوگندهای خویش قرار ندهید تا [به این وسیله‌] از نیکویی و پرهیزکاری و اصلاح بین مردم شانه خالی کنید؛ و [بدانید که‌] خدا شنوایی داناست.