وَٱلَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ ٱلنَّفْسَ ٱلَّتِى حَرَّمَ ٱللَّهُ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ يَلْقَ أَثَامًا﴿۶۸﴾

و نیز کسانی که در کنار خدا معبود دیگری را [به راز و نیاز‌] نمی‌خوانند(۱) و کسی را که خدا [کشتنش را‌] جز به حق حرام کرده است، نمی‌کشند و گرد زنا نمی‌گردند؛ و هر که چنین کند، با عقوبتی دشوار مواجه خواهد شد؛

يُضَـٰعَفْ لَهُ ٱلْعَذَابُ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِۦ مُهَانًا﴿۶۹﴾

مجازاتش در روز رستاخیز مضاعف گردد و پیوسته در آن [مجازات‌] به ذلّت باقی خواهد ماند؛

إِلَّا مَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَـٰلِحًا فَأُو۟لَـٰٓئِكَ يُبَدِّلُ ٱللَّهُ سَيِّـَٔاتِهِمْ حَسَنَـٰتٍ ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا﴿۷۰﴾

مگر کسانی که به توبه و ایمان و عمل شایسته روی برند؛ و خدا گناهان این گروه را به نیکیها بدل می‌کند، که خدا آمرزگاری است مهربان.

وَمَن تَابَ وَعَمِلَ صَـٰلِحًا فَإِنَّهُۥ يَتُوبُ إِلَى ٱللَّهِ مَتَابًا﴿۷۱﴾

و هر که توبه و عملِ شایسته کند، به درگاه خدا بازگشتی پسندیده خواهد داشت(۱).

وَٱلَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ ٱلزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا۟ بِٱللَّغْوِ مَرُّوا۟ كِرَامًا﴿۷۲﴾

و کسانی که به ناحق گواهی نمی‌دهند، و چون به یاوه‌ای برخورد کنند، با بزرگواری می‌گذرند(۱)؛

وَٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا۟ عَلَيْهَا صُمًّا وَعُمْيَانًا﴿۷۳﴾

و کسانی که هر گاه متذکر آیات ‌صاحب‌اختیارشان شوند، [در مورد آن تفکر می‌کنند و‌] چشم و گوش بسته(۱) آن را نمی‌پذیرند(۲)؛

وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَٰجِنَا وَذُرِّيَّـٰتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَٱجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا﴿۷۴﴾

و آنان که گویند: ‌صاحب‌اختیارا، از ناحیه همسران و فرزندانمان روشنی چشم به ما ارزانی دار و ما را پیشاهنگ(۱) پرواپیشگان قرار بده.

أُو۟لَـٰٓئِكَ يُجْزَوْنَ ٱلْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا۟ وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَـٰمًا﴿۷۵﴾

آنان به خاطر صبری که کرده‌اند، غرفه [های بهشت‌] را به پاداش گیرند(۱) و در آن با درود و سلام روبرو شوند.

خَـٰلِدِينَ فِيهَا ۚ حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا﴿۷۶﴾

جاودانه در آن به سر برند، که نیکو قرارگاه و منزلگاهی است.

قُلْ مَا يَعْبَؤُا۟ بِكُمْ رَبِّى لَوْلَا دُعَآؤُكُمْ ۖ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزَامًۢا﴿۷۷﴾

بگو: اگر دعوت [عام خدا‌] در مورد شما [مطرح‌] نبود، با تکذیبی که کرده‌اید، ‌صاحب‌اختیارم اعتنایی به شما نداشت؛ به زودی [نتیجه تکذیب‌] گریبانگیر[تان] خواهد شد.