قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذًا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ﴿۲۰﴾

موسی گفت: من آن کار را هنگامی مرتکب شدم که گمراه بودم.

فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْمًا وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ﴿۲۱﴾

و از ترس شما گریختم، آنگاه ‌صاحب‌اختیارم مرا دانشِ توأم با بینش بخشید و به پیامبری‌ام انتخاب کرد.

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ﴿۲۲﴾

مگر این نعمتی است که بر من منّت می‌نهی که دودمان یعقوب را به بردگی گرفته‌ای(۱)؟!

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۲۳﴾

فرعون گفت: ‌صاحب‌اختیار جهانیان [که مطرح کرده‌ای‌] چیست؟

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ﴿۲۴﴾

گفت: ‌صاحب‌اختیار آسمانها و زمین و مابین آنهاست؛ اگر به یقین دریابید.

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُۥٓ أَلَا تَسْتَمِعُونَ﴿۲۵﴾

[فرعون‌] به اطرافیان خود گفت: آیا نمی‌شنوید [چه می‌گوید‌]؟

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ﴿۲۶﴾

[موسی‌] اضافه کرد: ‌صاحب‌اختیار شما و نیاکان شما.

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِىٓ أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ﴿۲۷﴾

[فرعون‌] گفت: رسولی که بر شما فرستاده شده، دیوانه است.

قَالَ رَبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ﴿۲۸﴾

[موسی‌] گفت: او ‌صاحب‌اختیار شرق و غرب [جهان‌] و مابین آنهاست؛ اگر خردورزی کنید.

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذْتَ إِلَـٰهًا غَيْرِى لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ ٱلْمَسْجُونِينَ﴿۲۹﴾

گفت: اگر معبودی جز من قائل باشی، زندانی‌ات خواهم کرد.

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىْءٍ مُّبِينٍ﴿۳۰﴾

[موسی‌] گفت: حتّی اگر نشانه آشکاری [در مورد رسالتم‌] برای تو آورده باشم؟

قَالَ فَأْتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ﴿۳۱﴾

گفت: اگر راست می‌گویی، آن را ارائه کن.

فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌ مُّبِينٌ﴿۳۲﴾

آنگاه چوبدست(۱) خود را انداخت، ناگهان اژدهایی آشکار شد.

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّـٰظِرِينَ﴿۳۳﴾

و دستش را [از پهلو(۱)‌] بیرون آورد، ناگاه در نظر بینندگان سپید و روشن نمودار شد.

قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُۥٓ إِنَّ هَـٰذَا لَسَـٰحِرٌ عَلِيمٌ﴿۳۴﴾

[فرعون‌] به اطرافیانش گفت: به راستی جادوگری است دانا،

يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِۦ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ﴿۳۵﴾

که با جادوی خود می‌خواهد شما را از سرزمینتان آواره کن د؛ نظر شما چیست؟

قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَٱبْعَثْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ﴿۳۶﴾

گفتند: [کار‌] او و برادرش را مسکوت بگذار(۱) و مأموران گردآورنده‌ای به شهرها بفرست،

يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ﴿۳۷﴾

تا هر جادوگر دانایی را به حضور تو آورند.

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَـٰتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ﴿۳۸﴾

سرانجام جادوگران در وعده‌گاه روزی معلوم(۱) جمع‌آوری شدند،

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ﴿۳۹﴾

و به مردم گفتند: آیا شما نیز مجتمع می‌شوید؟