لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ﴿۴۰﴾

تا اگر جادوگران پیروز شدند، همه از آنان پیروی کنیم.

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُوا۟ لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَـٰلِبِينَ﴿۴۱﴾

و چون جادوگران آمدند، به فرعون گفتند: اگر ما پیروز شدیم، آیا پاداشی خواهیم داشت؟

قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَّمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ﴿۴۲﴾

گفت: آری، و در آن صورت از مقرّبان [دربارم‌] خواهید بود.

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ﴿۴۳﴾

موسی به جادوگران گفت: هر هنری دارید عرضه کنید.

فَأَلْقَوْا۟ حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا۟ بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ ٱلْغَـٰلِبُونَ﴿۴۴﴾

ریسمانها(۱) و چوبهای(۲) خود را انداختند و گفتند: قسم به عزّت فرعون که ما پیروزیم.

فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ﴿۴۵﴾

موسی نیز چوبدست(۱) خود را انداخت، ناگهان [اژدهایی شد و(۲)‌] ساخته‌های دروغینشان را بلعید.

فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَـٰجِدِينَ﴿۴۶﴾

جادوگران [بی‌اختیار‌] به سجده درافتادند؛

قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۴۷﴾

گفتند: به ‌صاحب‌اختیار جهانیان ایمان آوردیم،

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ﴿۴۸﴾

‌صاحب‌اختیار موسی و هارون.

قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَـٰفٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ﴿۴۹﴾

[فرعون‌] گفت: چگونه قبل از آنکه اجازه دهم به او ایمان آوردید؟ بی‌تردید او بزرگ شماست که شما را جادو آموخته است؛ به زودی [نتیجه کارتان را‌] خواهید دید؛ دست و پای شما را به عکس یکدیگر قطع می‌کنم و همه شما را به دار می‌آویزم(۱).

قَالُوا۟ لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ﴿۵۰﴾

گفتند: مسأله‌ای نیست، به پیشگاه ‌صاحب‌اختیارمان بازمی‌گردیم(۱).

إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَـٰيَـٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ﴿۵۱﴾

امیدواریم ‌صاحب‌اختیارمان خطای ما را ببخشد که ما نخستین کسانی هستیم که ایمان آوردیم.

۞ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِىٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ﴿۵۲﴾

به موسی وحی کردیم که: بندگان مرا شبانه راهی کن، زیرا شما مورد تعقیب قرار خواهید گرفت(۱).

فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ﴿۵۳﴾

فرعون مأمورانی به شهرها(۱) فرستاد؛

إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ﴿۵۴﴾

[و پیام داد که‌] اینها گروهی اندکند،

وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ﴿۵۵﴾

و ما را به خشم آورده‌اند،

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَـٰذِرُونَ﴿۵۶﴾

و ما انبوهی آماده پیکاریم.

فَأَخْرَجْنَـٰهُم مِّن جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ﴿۵۷﴾

و[لی‌] ما فرعونیان را از باغها و چشمه‌سارها اخراج کردیم،

وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ﴿۵۸﴾

و نیز از گنجها(۱) و اقامتگاههای فاخر،

كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَـٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ﴿۵۹﴾

[خواست ما‌] این گونه بود؛ و همه را به دودمان یعقوب به میراث دادیم.

فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ﴿۶۰﴾

[سپاهیان فرعون‌] به هنگام برآمدن آفتاب از پی آنان تاختند.