فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَـٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ﴿۶۱﴾

چون دو گروه یکدیگر را مشاهده کردند، یاران موسی گفتند: به دام افتادیم.

قَالَ كَلَّآ ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ﴿۶۲﴾

[موسی‌] گفت: هرگز، ‌صاحب‌اختیار من با من است(۱) و مرا هدایت خواهد کرد.

فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ ۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ﴿۶۳﴾

سپس به موسی وحی کردیم که: چوبدست خود را به رود(۱) [نیل‌] بزن؛ آنگاه [رود‌] از هم شکافت و هر پاره‌ای چون کوهی عظیم شد.

وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْـَٔاخَرِينَ﴿۶۴﴾

و فرعونیان را به آنجا کشاندیم [و به دام انداختیم‌].

وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ﴿۶۵﴾

و موسی را با همه همراهانش نجات دادیم.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ﴿۶۶﴾

آنگاه دیگران را غرق کردیم.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ﴿۶۷﴾

به راستی در این [امور‌] نشانه‌ای است [از تدبیر خدا‌]، و[لی‌] بیشترشان سرِ ایمان نداشتند.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿۶۸﴾

و بی‌گمان ‌صاحب‌اختیار تو فرادست و مهربان است.

وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ﴿۶۹﴾

داستان ابراهیم را بر آنان بازگو.

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ﴿۷۰﴾

هنگامی که به پدر و قومش گفت: چه چیز را بندگی می‌کنید؟

قَالُوا۟ نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَـٰكِفِينَ﴿۷۱﴾

گفتند: بتهایی را بندگی می‌کنیم که پیوسته سر بر آستان‌شان داریم.

قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ﴿۷۲﴾

گفت: آیا وقتی آنها را [به نیایش‌] می‌خوانید، آوای شما را می‌شنوند؟

أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ﴿۷۳﴾

یا سود و زیانی برای شما دارند؟

قَالُوا۟ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ﴿۷۴﴾

گفتند: [نه‌] ولی دیدیم که پدران ما بر این شیوه بودند.

قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ﴿۷۵﴾

گفت: آیا توجّه کرده‌اید که آنچه را که شما و نیاکانتان بندگی می‌کردید،

أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ﴿۷۶﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۷۷﴾

همه آنها را در مقابل و دشمن [عقیده‌] خود می‌دارم(۱) مگر ‌صاحب‌اختیار جهانیان(۲) که مرا آفریده و هدایتم کرده است؛

ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ﴿۷۸﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ﴿۷۹﴾

و طعام و آشامیدنی‌ام از [لطف‌] اوست؛

وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ﴿۸۰﴾

و چون بیمار شوم، شفا می‌بخشد؛

وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ﴿۸۱﴾

و آن که مرا می‌میراند، سپس زندگی [دوباره‌] می‌بخشد؛

وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓـَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ﴿۸۲﴾

و آن که چشم امید از او دارم که در روز جزا لغزشم را ببخشاید.

رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّـٰلِحِينَ﴿۸۳﴾

‌صاحب‌اختیارا، مرا دانشِ توأم با بینش بخش و به شایستگان ملحق ساز؛