وَلَقَدْ أَرْسَلْنَآ إِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَـٰلِحًا أَنِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ فَإِذَا هُمْ فَرِيقَانِ يَخْتَصِمُونَ﴿۴۵﴾

بر قوم ثمود برادرشان صالح را فرستادیم، [با این پیام‌] که: [تنها‌] خدای را بندگی کنید، امّا آنان دو گروه شدند و به مخاصمه پرداختند(۱).

قَالَ يَـٰقَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ بِٱلسَّيِّئَةِ قَبْلَ ٱلْحَسَنَةِ ۖ لَوْلَا تَسْتَغْفِرُونَ ٱللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ﴿۴۶﴾

[صالح‌] گفت: ای قوم من، چرا به جای رحمت، شتابزده خواهان مجازات هستید(۱)؟ چرا از خدا آمرزش نمی‌خواهید، بسا که مورد رحمت قرار گیرید؟

قَالُوا۟ ٱطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَن مَّعَكَ ۚ قَالَ طَـٰٓئِرُكُمْ عِندَ ٱللَّهِ ۖ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُونَ﴿۴۷﴾

گفتند: ما تو و همراهانت را به فال بد گرفته‌ایم(۱)؛ گفت: فال بد [و مصائب و سرنوشت‌] شما در اختیار خداست، بلکه [در برابر او‌] مورد آزمایش قرار گرفته‌اید.

وَكَانَ فِى ٱلْمَدِينَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ﴿۴۸﴾

در آن شهر نُه دسته کوچک بودند(۱) که در آن سرزمین تبهکاری می‌کردند، نه اصلاح.

قَالُوا۟ تَقَاسَمُوا۟ بِٱللَّهِ لَنُبَيِّتَنَّهُۥ وَأَهْلَهُۥ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّهِۦ مَا شَهِدْنَا مَهْلِكَ أَهْلِهِۦ وَإِنَّا لَصَـٰدِقُونَ﴿۴۹﴾

[آنان‌] گفتند: بیایید همقسم شوید به خدا، که به او و خانواده‌اش شبیخون بزنیم، آنگاه به خونخواهش بگوییم: ما در جریان قتل خانواده‌اش نبودیم و راست می‌گوییم.

وَمَكَرُوا۟ مَكْرًا وَمَكَرْنَا مَكْرًا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ﴿۵۰﴾

دسیسه سختی [برای قتل صالح‌] کردند، ما هم [متقابلاً‌] دسیسه کردیم، ولی نفهمیدند(۱).

فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ مَكْرِهِمْ أَنَّا دَمَّرْنَـٰهُمْ وَقَوْمَهُمْ أَجْمَعِينَ﴿۵۱﴾

ببین سرانجام دسیسه آنان چگونه بود؛ آنان و قومشان را به تمامی هلاک کردیم.

فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خَاوِيَةًۢ بِمَا ظَلَمُوٓا۟ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً لِّقَوْمٍ يَعْلَمُونَ﴿۵۲﴾

اینک خانه‌هایشان به کیفر ستمی که کردند ویران و تهی مانده(۱) که در این [امر‌] برای اهل دانش نشانه‌ای است.

وَأَنجَيْنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَكَانُوا۟ يَتَّقُونَ﴿۵۳﴾

و کسانی را که ایمان آورده و پروا می‌کردند، نجات دادیم(۱).

وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَتَأْتُونَ ٱلْفَـٰحِشَةَ وَأَنتُمْ تُبْصِرُونَ﴿۵۴﴾

و لوط را [به یاد آر‌] آنگاه که به قوم خود گفت: چرا به عملی بی‌شرمانه دست می‌زنید با آنکه [زشتی آن را‌] می‌بینید؟

أَئِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ ٱلرِّجَالَ شَهْوَةً مِّن دُونِ ٱلنِّسَآءِ ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ﴿۵۵﴾

چرا برای کامرانی به جای زنان به مردان روی می‌آورید؟ حقّا که گروهی جاهل هستید.