مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ ٱلَّذِى ٱسْتَوْقَدَ نَارًا فَلَمَّآ أَضَآءَتْ مَا حَوْلَهُۥ ذَهَبَ ٱللَّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِى ظُلُمَـٰتٍ لَّا يُبْصِرُونَ﴿۱۷﴾

داستانشان همچون داستان کسانی است که [در بیابان تاریک‌] آتشی افروزند؛ همین که [پرتو آن‌] پیرامونشان را روشن سازد، خدا [تندبادی فرستد و‌] نورشان را [از میان‌] بَرَد و آنان را در تاریکیهایی که هیچ نمی‌بینند رها کند.

صُمٌّۢ بُكْمٌ عُمْىٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ﴿۱۸﴾

کر و گنگ و کورند(۱) و [از گمراهی خود‌] بازنمی‌گردند؛

أَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فِيهِ ظُلُمَـٰتٌ وَرَعْدٌ وَبَرْقٌ يَجْعَلُونَ أَصَـٰبِعَهُمْ فِىٓ ءَاذَانِهِم مِّنَ ٱلصَّوَٰعِقِ حَذَرَ ٱلْمَوْتِ ۚ وَٱللَّهُ مُحِيطٌۢ بِٱلْكَـٰفِرِينَ﴿۱۹﴾

یا همچون [گرفتارانِ‌] رگباری از آسمان همراه با تاریکیها و رعد و برق(۱)، انگشتان(۲) خود را از [نهیب‌] صاعقه‌ها(۳)، برای فرار از مرگ در گوشهای خود فرو برند؛ و خدا بر انکارورزان احاطه دارد.

يَكَادُ ٱلْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصَـٰرَهُمْ ۖ كُلَّمَآ أَضَآءَ لَهُم مَّشَوْا۟ فِيهِ وَإِذَآ أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوا۟ ۚ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَأَبْصَـٰرِهِمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ﴿۲۰﴾

گویی که آذرخش می‌خواهد دیدگانشان را برباید؛ هر گاه که [برق می‌زند و راه را‌] بر آنان روشن می‌سازد، گامی در [پرتو‌] آن برمی‌دارند و چون تاریکی آنان را فراگرفت، [حیرت‌زده‌] بازایستند؛ و اگر خدا می‌خواست، شنوایی و بینایی آنان را هم [از بین‌] می‌برد؛ که خدا بر هر کاری تواناست.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ ٱعْبُدُوا۟ رَبَّكُمُ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ﴿۲۱﴾

ای مردم، ‌صاحب‌اختیار خویش را بندگی کنید که شما و پیشینیانتان را آفریده است، بسا که پرواپیشه شوید،

ٱلَّذِى جَعَلَ لَكُمُ ٱلْأَرْضَ فِرَٰشًا وَٱلسَّمَآءَ بِنَآءً وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءً فَأَخْرَجَ بِهِۦ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۖ فَلَا تَجْعَلُوا۟ لِلَّهِ أَندَادًا وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ﴿۲۲﴾

همان خدایی که زمین را [همچون‌] بستری برای شما گسترد و آسمان را [همچون‌] سرپناهی [افراشت‌] و از آسمان بارانی فرستاد که بدان [انواع‌] میوه‌ها را برای روزی شما پدید آورد؛ پس آگاهانه همتایانی(۱) برای خدا قایل مشوید.

وَإِن كُنتُمْ فِى رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا فَأْتُوا۟ بِسُورَةٍ مِّن مِّثْلِهِۦ وَٱدْعُوا۟ شُهَدَآءَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ﴿۲۳﴾

و اگر [درباره‌] آنچه بر بنده خویش(۱) نازل کردیم، در تردید هستید و راست می‌گویید، یک سوره مثل آن بیاورید و در برابر خدا، یارانتان را [به کمک‌] فرا خوانید(۲).

فَإِن لَّمْ تَفْعَلُوا۟ وَلَن تَفْعَلُوا۟ فَٱتَّقُوا۟ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى وَقُودُهَا ٱلنَّاسُ وَٱلْحِجَارَةُ ۖ أُعِدَّتْ لِلْكَـٰفِرِينَ﴿۲۴﴾

اگر موفق نشدید - و هرگز موفق نخواهید شد پس [طعن به قرآن مزنید و‌] از آتشی که سوخت آن، مردم و سنگها(۱) است، بپرهیزید؛ [آتشی که‌] برای انکارورزان آماده شده است.