وَبَشِّرِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّـٰتٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ ۖ كُلَّمَا رُزِقُوا۟ مِنْهَا مِن ثَمَرَةٍ رِّزْقًا ۙ قَالُوا۟ هَـٰذَا ٱلَّذِى رُزِقْنَا مِن قَبْلُ ۖ وَأُتُوا۟ بِهِۦ مُتَشَـٰبِهًا ۖ وَلَهُمْ فِيهَآ أَزْوَٰجٌ مُّطَهَّرَةٌ ۖ وَهُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ﴿۲۵﴾

به مؤمنانِ نیک‌رفتار بشارت ده که باغهایی [از بهشت در انتظار‌] دارند که نهرها در دامن آن جاری است؛ هر گاه از میوه‌های آن برخوردار شوند، گویند: این همان است که پیش از این [در دنیا‌] روزی ما شده بود، در حالی که شبیه آن به ایشان داده شده بود [نه خود آن‌] در آنجا همسرانی پاک [و زیبا‌] دارند(۱) و در آن بهشت جاودانه به سر خواهند برد.

۞ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَسْتَحْىِۦٓ أَن يَضْرِبَ مَثَلًا مَّا بَعُوضَةً فَمَا فَوْقَهَا ۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ ۖ وَأَمَّا ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فَيَقُولُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًا ۘ يُضِلُّ بِهِۦ كَثِيرًا وَيَهْدِى بِهِۦ كَثِيرًا ۚ وَمَا يُضِلُّ بِهِۦٓ إِلَّا ٱلْفَـٰسِقِينَ﴿۲۶﴾

خدا شرم ندارد که پشه‌ای [کوچک‌] و فراتر از آن را به مَثَل آرد(۱). کسانی که ایمان دارند، می‌دانند که آن [مَثَل‌] حق است از جانب ‌صاحب‌اختیارشان [و از آن پند می‌گیرند‌]؛ امّا انکارورزان خواهند گفت: خدا از این مثل چه منظوری داشت؟ [خدا با بیان این امثال‌] عدّه‌ای را [که مستوجب آنند،‌] حیران و گمراه می‌کند(۲) و بسیاری را به راه می‌آورد(۳)؛ و[لی‌] تنها منحرفان را با آن گمراه می‌کند(۴).

ٱلَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعْدِ مِيثَـٰقِهِۦ وَيَقْطَعُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْخَـٰسِرُونَ﴿۲۷﴾

همانان که پیمان خدا را پس از بستن آن می‌شکنند(۱) و روابط [نیکوی خویشاوندی‌] را(۲) که خدا به برقراری آن فرمان داده است، می‌گسلند و در زمین تبهکاری می‌کنند؛ آنان زیانکارند.

كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِٱللَّهِ وَكُنتُمْ أَمْوَٰتًا فَأَحْيَـٰكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ﴿۲۸﴾

چگونه خدا را انکار می‌کنید در حالی که ماده‌ای بی‌روح بودید و شما را حیات بخشید؛ آنگاه دستخوش مرگ می‌گرداند و باز زنده خواهد کرد، آنگاه به پیشگاه او بازگردانده می‌شوید.

هُوَ ٱلَّذِى خَلَقَ لَكُم مَّا فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ ٱسْتَوَىٰٓ إِلَى ٱلسَّمَآءِ فَسَوَّىٰهُنَّ سَبْعَ سَمَـٰوَٰتٍ ۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَىْءٍ عَلِيمٌ﴿۲۹﴾

اوست که هر چه در زمین است یکسره به سود شما آفرید، آنگاه به آسمان پرداخت(۱) و آن را [به صورت‌] هفت آسمان(۲) سامان داد؛ و او به هر چیزی داناست.