وَمَا هَـٰذِهِ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَآ إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ ۚ وَإِنَّ ٱلدَّارَ ٱلْـَٔاخِرَةَ لَهِىَ ٱلْحَيَوَانُ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ﴿۶۴﴾
این زندگی دنیا جز سرگرمی و بازیچه نیست؛ و سرای آخرت زندگی [واقعی] است، کاش میدانستند.
صفحه ۴۰۴
وَمَا هَـٰذِهِ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَآ إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ ۚ وَإِنَّ ٱلدَّارَ ٱلْـَٔاخِرَةَ لَهِىَ ٱلْحَيَوَانُ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ﴿۶۴﴾
این زندگی دنیا جز سرگرمی و بازیچه نیست؛ و سرای آخرت زندگی [واقعی] است، کاش میدانستند.
فَإِذَا رَكِبُوا۟ فِى ٱلْفُلْكِ دَعَوُا۟ ٱللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ فَلَمَّا نَجَّىٰهُمْ إِلَى ٱلْبَرِّ إِذَا هُمْ يُشْرِكُونَ﴿۶۵﴾
وقتی بر کشتی سوار میشوند، خدا را با خلوصِ اعتقاد [به نیایش] میخوانند؛ و چون آنان را به خشکی برساند، به ناگاه [خدای را فراموش و] غیر خدا را [در نجات خود] مؤثّر میدانند؛
لِيَكْفُرُوا۟ بِمَآ ءَاتَيْنَـٰهُمْ وَلِيَتَمَتَّعُوا۟ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ﴿۶۶﴾
سرانجام نعمتی را که به آنان دادهایم ناسپاسی کنند، و [چندصباحی] کامروا باشند؛ به زودی خواهند دانست.
أَوَلَمْ يَرَوْا۟ أَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا ءَامِنًا وَيُتَخَطَّفُ ٱلنَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ ۚ أَفَبِٱلْبَـٰطِلِ يُؤْمِنُونَ وَبِنِعْمَةِ ٱللَّهِ يَكْفُرُونَ﴿۶۷﴾
مگر ندیدهاند که ما حرم امنی به وجود آوردهایم، در حالی که مردمِ پیرامونشان همواره مورد دستبرد قرار میگیرند؟ آیا به باطل باور میآورند و نعمت خدا را ناسپاسی میکنند؟
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِٱلْحَقِّ لَمَّا جَآءَهُۥٓ ۚ أَلَيْسَ فِى جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكَـٰفِرِينَ﴿۶۸﴾
کیست ستمکارتر از آن که دروغ به خدا نسبت دهد، یا کلام حق را که به او رسیده است، دروغ شمارد؟ آیا در دوزخ جایگاهی برای انکارورزان نیست؟
وَٱلَّذِينَ جَـٰهَدُوا۟ فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا ۚ وَإِنَّ ٱللَّهَ لَمَعَ ٱلْمُحْسِنِينَ﴿۶۹﴾
و کسانی که در راه ما تلاش میکنند، محقّقاً به راههای خویش هدایتشان میکنیم؛ و خدا با نیکوکاران است.
الٓمٓ﴿۱﴾
الف، لام، میم.
غُلِبَتِ ٱلرُّومُ﴿۲﴾
رومیان [در جنگ با ایران] شکست خوردند؛
فِىٓ أَدْنَى ٱلْأَرْضِ وَهُم مِّنۢ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ﴿۳﴾
در پایینترین سرزمین [از سطح دریاهای آزاد]، و آنان پس از شکستشان به زودی پیروز خواهند شد؛
فِى بِضْعِ سِنِينَ ۗ لِلَّهِ ٱلْأَمْرُ مِن قَبْلُ وَمِنۢ بَعْدُ ۚ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ ٱلْمُؤْمِنُونَ﴿۴﴾
در عرض چند سال [آینده]؛ سررشته امور در اختیار خداست، چه قبل و چه بعد [ازاین شکست و پیروزی]؛ و در آن روز مؤمنین [از درگیری دو ابر قدرت ستمگر] شادمان خواهند شد؛
بِنَصْرِ ٱللَّهِ ۚ يَنصُرُ مَن يَشَآءُ ۖ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿۵﴾
[و امیدوارند] به یاری خدا؛ هر که را بخواهد، یاری میدهد؛ و او فرادست و مهربان است.
قرآن مبین · علیاکبر طاهری قزوینی · mobinquran.ir