وَمِنْ ءَايَـٰتِهِۦٓ أَن تَقُومَ ٱلسَّمَآءُ وَٱلْأَرْضُ بِأَمْرِهِۦ ۚ ثُمَّ إِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِّنَ ٱلْأَرْضِ إِذَآ أَنتُمْ تَخْرُجُونَ﴿۲۵﴾

از نشانه‌های [قدرت‌] اوست که آسمان و زمین به فرمانش برپاست، سپس آنگاه که شما را به گونه‌ای خاصّ از زمین فراخوانَد، در دم [از گورها‌] خارج خواهید شد.

وَلَهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ كُلٌّ لَّهُۥ قَـٰنِتُونَ﴿۲۶﴾

هر که [و هر چه(۱)‌] در آسمانها و زمین است، متعلّق به اوست؛ همه فرمانبردار او هستند.

وَهُوَ ٱلَّذِى يَبْدَؤُا۟ ٱلْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ وَهُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ ۚ وَلَهُ ٱلْمَثَلُ ٱلْأَعْلَىٰ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ﴿۲۷﴾

اوست که آفرینش را آغاز می‌کند و سپس تکرار می‌کند که برای او آسانتر [از آفرینش ابتدایی‌] است(۱)؛ و توصیف برتر در آسمانها و زمین خاصّ اوست؛ و او فرادست و فرزانه است.

ضَرَبَ لَكُم مَّثَلًا مِّنْ أَنفُسِكُمْ ۖ هَل لَّكُم مِّن مَّا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُكُم مِّن شُرَكَآءَ فِى مَا رَزَقْنَـٰكُمْ فَأَنتُمْ فِيهِ سَوَآءٌ تَخَافُونَهُمْ كَخِيفَتِكُمْ أَنفُسَكُمْ ۚ كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ﴿۲۸﴾

برای شما از خودتان مَثَلی می‌آورد: آیا از اسیران جنگی که در اختیار شماست، شریکانی با حقوق برابر در مورد آنچه به شما روزی داده‌ایم دارید؟ و در مورد آنان همان‌گونه [از جهت تجاوز در اموال مشترک‌] ترس دارید که از یکدیگر دارید؟ آیات را برای عاقلان این گونه به وضوح بیان می‌کنیم.

بَلِ ٱتَّبَعَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَهْوَآءَهُم بِغَيْرِ عِلْمٍ ۖ فَمَن يَهْدِى مَنْ أَضَلَّ ٱللَّهُ ۖ وَمَا لَهُم مِّن نَّـٰصِرِينَ﴿۲۹﴾

[نه،‌] بلکه ستمگران ناآگاهانه پیرو هوسهای خویش شده‌اند؛ آن را که خدا گمراهش کرده(۱)، چه کسی قادر است هدایتش کند؟ آنان یاوری نخواهند داشت.

فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا ۚ فِطْرَتَ ٱللَّهِ ٱلَّتِى فَطَرَ ٱلنَّاسَ عَلَيْهَا ۚ لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ ٱللَّهِ ۚ ذَٰلِكَ ٱلدِّينُ ٱلْقَيِّمُ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ﴿۳۰﴾

حق گرایانه متوجّه دین باش؛ سرشت خدا را [ملتزم باش‌] که مردم را بر آن اساس آفرید(۱)؛ آفرینش الهی دستخوش دگرگونی نخواهد شد؛ این است دین بپادارنده، ولی بیشتر مردم نمی‌دانند؛

۞ مُنِيبِينَ إِلَيْهِ وَٱتَّقُوهُ وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ﴿۳۱﴾

در حالی که به سوی او روی آورده باشید [عبادت کنید‌] و در برابر او پروا کنید و نماز برپا دارید و در جرگه شرک‌‌‌ورزان مباشید،

مِنَ ٱلَّذِينَ فَرَّقُوا۟ دِينَهُمْ وَكَانُوا۟ شِيَعًا ۖ كُلُّ حِزْبٍۭ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ﴿۳۲﴾

همان کسانی که دین خویش را فرقه فرقه کردند و به گروههایی(۱) تقسیم شدند؛ [و‌] هر گروهی به آنچه خود دارد دلخوش است.