قُلْ سِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَٱنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلُ ۚ كَانَ أَكْثَرُهُم مُّشْرِكِينَ﴿۴۲﴾

بگو: جهانگردی کنید و ببینید که سرانجام پیشینیان که بیشترشان آلوده به شرک بودند، چگونه بود؟

فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ ٱلْقَيِّمِ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِىَ يَوْمٌ لَّا مَرَدَّ لَهُۥ مِنَ ٱللَّهِ ۖ يَوْمَئِذٍ يَصَّدَّعُونَ﴿۴۳﴾

قبل از آنکه روزی فرا رسد که بازگشتی از جانب خدا ندارد، به سوی دین پایدار متوجّه باش، که آن روز صفوف [مردم از هم‌] جدا می‌شوند(۱).

مَن كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُۥ ۖ وَمَنْ عَمِلَ صَـٰلِحًا فَلِأَنفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ﴿۴۴﴾

هر که انکار ورزد، زیان انکارش بر خود اوست؛ و آنان که به شایستگی عمل کنند، برای خود جایگاه آرامش آماده می‌کنند(۱)؛

لِيَجْزِىَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ مِن فَضْلِهِۦٓ ۚ إِنَّهُۥ لَا يُحِبُّ ٱلْكَـٰفِرِينَ﴿۴۵﴾

تا خدا مؤمنانِ نیک‌رفتار را از افزون‌بخشی خود پاداش دهد؛ زیرا خدا انکارورزان را دوست ندارد.

وَمِنْ ءَايَـٰتِهِۦٓ أَن يُرْسِلَ ٱلرِّيَاحَ مُبَشِّرَٰتٍ وَلِيُذِيقَكُم مِّن رَّحْمَتِهِۦ وَلِتَجْرِىَ ٱلْفُلْكُ بِأَمْرِهِۦ وَلِتَبْتَغُوا۟ مِن فَضْلِهِۦ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ﴿۴۶﴾

و از نشانه‌های [توان و تدبیر‌] اوست که بادها را بشارت‌‌دهنده می‌فرستد تا [امیدوار شوید‌] و شما را از رحمت خویش بچشاند و کشتیها(۱) به فرمانش روان شوند و از افزون‌بخشی او [روزی‌] بجویید و بسا که سپاس دارید(۲).

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ رُسُلًا إِلَىٰ قَوْمِهِمْ فَجَآءُوهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ فَٱنتَقَمْنَا مِنَ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ ۖ وَكَانَ حَقًّا عَلَيْنَا نَصْرُ ٱلْمُؤْمِنِينَ﴿۴۷﴾

قبل از تو رسولانی را بر قومشان فرستادیم و نشانه‌های روشن بر آنها ارائه کردند، آنگاه از کسانی که [با انکار پیامبران‌] مرتکب جرم شدند، انتقام گرفتیم؛ و همواره یاری مؤمنان بر عهده ماست(۱).

ٱللَّهُ ٱلَّذِى يُرْسِلُ ٱلرِّيَـٰحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَيَبْسُطُهُۥ فِى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ يَشَآءُ وَيَجْعَلُهُۥ كِسَفًا فَتَرَى ٱلْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَـٰلِهِۦ ۖ فَإِذَآ أَصَابَ بِهِۦ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦٓ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ﴿۴۸﴾

خداست که بادها را می‌فرستد و آنها [توده‌] ابری را برمی‌انگیزند و [خدا ابر را‌] در پهنه آسمان به گونه‌ای که بخواهد می‌گسترد و به صورت پاره‌هایی(۱) درمی‌آورد، آنگاه باران را مشاهده می‌کنی که از خلال ابر تراوش کند؛ و چون به هر گروه از بندگانش که بخواهد، فروبارد، شادمان شوند؛

وَإِن كَانُوا۟ مِن قَبْلِ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْهِم مِّن قَبْلِهِۦ لَمُبْلِسِينَ﴿۴۹﴾

و مسلّماً قبل از نزول باران بر آنان، [به خصوص‌] قبل از [پدیدار شدن ابرهای‌] آن نومید بوده‌اند.

فَٱنظُرْ إِلَىٰٓ ءَاثَـٰرِ رَحْمَتِ ٱللَّهِ كَيْفَ يُحْىِ ٱلْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَآ ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ لَمُحْىِ ٱلْمَوْتَىٰ ۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ﴿۵۰﴾

به آثار رحمت الهی توجّه کن که چگونه زمین را پس از خزان و خشکی‌اش حیات می‌بخشد؛ بی‌گمان همو [به همان شیوه‌] مردگان را زنده خواهد کرد، و او بر هر کاری تواناست.