الٓمٓ﴿۱﴾

الف، لام، میم.

تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ٱلْحَكِيمِ﴿۲﴾

این آیاتِ(۱) کتاب حکمت آمیز است،

هُدًى وَرَحْمَةً لِّلْمُحْسِنِينَ﴿۳﴾

که هدایت و رحمتی است برای نیکوکاران؛

ٱلَّذِينَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤْتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَهُم بِٱلْـَٔاخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ﴿۴﴾

همانان که نماز برپا می‌دارند و زکات می‌پردازند و به آخرت یقین دارند.

أُو۟لَـٰٓئِكَ عَلَىٰ هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ﴿۵﴾

آنان مورد هدایتی از ‌صاحب‌اختیار خویش قرار گرفته‌اند و رستگارند.

وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَشْتَرِى لَهْوَ ٱلْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَيَتَّخِذَهَا هُزُوًا ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِينٌ﴿۶﴾

بعضی از مردم در پی گفتارِ بی‌پایه و اساس اند تا [دیگران را‌] ناآگاهانه از راه خدا گمراه سازند، و راه خدا را به استهزاء گیرند؛ آنان مجازاتی(۱) ذلّت‌بار [در انتظار‌] دارند.

وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَـٰتُنَا وَلَّىٰ مُسْتَكْبِرًا كَأَن لَّمْ يَسْمَعْهَا كَأَنَّ فِىٓ أُذُنَيْهِ وَقْرًا ۖ فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ﴿۷﴾

چون آیات ما بر او خوانده شود، متکبّرانه روی برگرداند، گویی که آن را نشنیده است و در گوشهایش سنگینی است؛ او را از مجازاتی دردناک خبر بده(۱).

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُمْ جَنَّـٰتُ ٱلنَّعِيمِ﴿۸﴾

و[لی‌] مؤمنانِ نیک‌رفتار باغهای پرنعمت بهشت را [در انتظار‌] دارند،

خَـٰلِدِينَ فِيهَا ۖ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقًّا ۚ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ﴿۹﴾

[که‌] جاودانه در آن [به سر برند‌]؛ خدا [آن را‌] به درستی وعده داده است(۱)؛ و او فرادست و فرزانه است.

خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ۖ وَأَلْقَىٰ فِى ٱلْأَرْضِ رَوَٰسِىَ أَن تَمِيدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَآبَّةٍ ۚ وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءً فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ﴿۱۰﴾

آسمانها را بدون ستونهایی قابل رؤیت(۱) آفرید و در زمین برای تغذیه شما(۲) کوههای ثابت پی افکند و از هر [گونه‌] موجود زنده در آن پراکند؛ و از آسمان باران را فرستادیم و از هرگونه [گیاه‌] سودمندی در زمین رویاندیم.

هَـٰذَا خَلْقُ ٱللَّهِ فَأَرُونِى مَاذَا خَلَقَ ٱلَّذِينَ مِن دُونِهِۦ ۚ بَلِ ٱلظَّـٰلِمُونَ فِى ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ﴿۱۱﴾

این آفرینش خداست، امّا به من نشان دهید دیگران چه آفریده‌اند(۱)؟ حقیقت این است که آن ستمگران [شرک‌زده‌] در گمراهی آشکارند.