۞ تُرْجِى مَن تَشَآءُ مِنْهُنَّ وَتُـْٔوِىٓ إِلَيْكَ مَن تَشَآءُ ۖ وَمَنِ ٱبْتَغَيْتَ مِمَّنْ عَزَلْتَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكَ ۚ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰٓ أَن تَقَرَّ أَعْيُنُهُنَّ وَلَا يَحْزَنَّ وَيَرْضَيْنَ بِمَآ ءَاتَيْتَهُنَّ كُلُّهُنَّ ۚ وَٱللَّهُ يَعْلَمُ مَا فِى قُلُوبِكُمْ ۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَلِيمًا﴿۵۱﴾
[پذیرشِ پیشنهاد] هر یک از زنان را [که افتخار همسری تو را بدون مهر میخواهند] به تمایل خودت [میتوانی] به تأخیر اندازی و هر که را خواهی بپذیری؛ و هر که را که دور داشتهای، اگر بازپذیری، بر تو محظوری نیست؛ این مناسبتر است به اینکه دیده آنان روشن شود و اندوه نخورند و از رفتاری که با همگیشان میکنی خشنود گردند؛ خدا هر چه در دلهای شماست میداند؛ و خدا دانایی است بردبار.