فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ﴿۱۲۷﴾

ولی او را ‌دروغ‌پرداز شمردند و مسلّماً [برای مجازات‌] احضار خواهند شد.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ﴿۱۲۸﴾

مگر بندگان اخلاص‌یافته خدا.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ﴿۱۲۹﴾

و برای او [نکونامی‌] در میان آیندگان باقی گذاشتیم؛

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ﴿۱۳۰﴾

سلام بر الیاس(۱).

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ﴿۱۳۱﴾

نیکوکاران را این گونه پاداش می‌دهیم.

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ﴿۱۳۲﴾

او از بندگان با ایمان ما بود.

وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ﴿۱۳۳﴾

لوط هم از پیامبران بود.

إِذْ نَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ﴿۱۳۴﴾

آنگاه که او و همه خانواده‌اش را نجات دادیم؛

إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ﴿۱۳۵﴾

مگر پیرزنی(۱) که [همراه بزهکاران‌] باقی ماند.

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ﴿۱۳۶﴾

آنگاه دیگران را در هم کوفتیم.

وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ﴿۱۳۷﴾

و شما بامدادان و شب هنگام از کنارِ [ویرانه‌های شهر‌]شان می‌گذرید؛ چرا خردورزی نمی‌کنید؟

وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ﴿۱۳۸﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ﴿۱۳۹﴾

و یونس نیز یکی از پیامبران بود.

إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ﴿۱۴۰﴾

آنگاه که [با حالتی خشمگین(۱)‌] به سوی کشتی انباشته گریخت؛

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ﴿۱۴۱﴾

با آنان قرعه افکند و بازنده شد(۱).

فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ﴿۱۴۲﴾

[یونس را به دریا افکندند‌] و نهنگ او را بلعید، در حالی که [خود را‌] ملامت می‌کرد(۱).

فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ﴿۱۴۳﴾

و اگر در زمره تسبیح‌گویان [خدا‌] نبود(۱)، در شکم ماهی می‌ماند [و اثری از او نبود‌] تا روزی که [انسانها‌] برانگیخته شوند؛

لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ﴿۱۴۴﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

۞ فَنَبَذْنَـٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌ﴿۱۴۵﴾

آنگاه او را به حال بیماری به صحرا[ی ساحل‌] افکندیم؛

وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ﴿۱۴۶﴾

و [برای تغذیه و آرامش او‌] کدو بُنی در کنارش رویاندیم؛

وَأَرْسَلْنَـٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ﴿۱۴۷﴾

و او را [مجدّدا‌] به سوی یکصدهزار نفر یا بیشتر(۱) به رسالت فرستادیم؛

فَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَـٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍ﴿۱۴۸﴾

آنان ایمان آوردند و تا مدّتی معین [از مواهب زندگی‌] برخوردارشان کردیم(۱).

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ﴿۱۴۹﴾

از آن مشرکان بپرس: چگونه برای ‌صاحب‌اختیارت دختران [قائل می‌شوند‌] و برای خودشان پسران(۱)؟

أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ إِنَـٰثًا وَهُمْ شَـٰهِدُونَ﴿۱۵۰﴾

مگر فرشتگان را ماده آفریدیم و آنان حضور داشتند(۱)؟!

أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ﴿۱۵۱﴾

آگاه باشید که از سَرِ دروغگویی‌شان می‌گویند: خدا صاحب فرزند است؛ و آنان [اساساً‌] دروغ‌پردازند.

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ﴿۱۵۲﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ﴿۱۵۳﴾

چگونه خدا دختران را بر پسران [ترجیح داد و‌] برگزید(۱)؟!