قَالَ فَٱلْحَقُّ وَٱلْحَقَّ أَقُولُ﴿۸۴﴾

[خدا‌] گفت: [گفتار من‌] حق است - و حق را می‌گویم -

لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنكَ وَمِمَّن تَبِعَكَ مِنْهُمْ أَجْمَعِينَ﴿۸۵﴾

که دوزخ را از تو و همه افرادی از آنان که از تو پیروی کنند، انباشته خواهم کرد.

قُلْ مَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلْمُتَكَلِّفِينَ﴿۸۶﴾

بگو: از شما هیچ پاداشی بر رسالتم نمی‌خواهم و مدّعی دروغین نیستم.

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَـٰلَمِينَ﴿۸۷﴾

قرآن جز یادآوری برای جهانیان نیست.

وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُۥ بَعْدَ حِينٍۭ﴿۸۸﴾

و مسلّماً پس از چندی از خبر [عظمت آیات‌] آن آگاه خواهید شد(۱).

تَنزِيلُ ٱلْكِتَـٰبِ مِنَ ٱللَّهِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَكِيمِ﴿۱﴾

نزول این کتاب از جانب خدای فرا دست و فرزانه است.

إِنَّآ أَنزَلْنَآ إِلَيْكَ ٱلْكِتَـٰبَ بِٱلْحَقِّ فَٱعْبُدِ ٱللَّهَ مُخْلِصًا لَّهُ ٱلدِّينَ﴿۲﴾

این کتاب را آن گونه که باید، بر تو نازل کردیم، پس خدای را با خلوص اعتقاد بندگی کن.

أَلَا لِلَّهِ ٱلدِّينُ ٱلْخَالِصُ ۚ وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ أَوْلِيَآءَ مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَآ إِلَى ٱللَّهِ زُلْفَىٰٓ إِنَّ ٱللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِى مَا هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهْدِى مَنْ هُوَ كَـٰذِبٌ كَفَّارٌ﴿۳﴾

آگاه باشید تنها طاعت و بندگی خالصانه برای خداست و بس(۱)؛ و افرادی که غیر خدا را کارساز خود انتخاب کرده‌اند، [پندار باطلشان این است که:‌] آنان را فقط به خاطر اینکه ما را به خوبی به خدا نزدیک گردانند، بندگی می‌کنیم(۲). خدا در موارد اختلافشان میان آنان [و موحدان راستین‌] داوری خواهد کرد؛ محقّقاً خدا کسی را که دروغ‌پردازی حق‌ستیز است، هدایت نخواهد کرد.

لَّوْ أَرَادَ ٱللَّهُ أَن يَتَّخِذَ وَلَدًا لَّٱصْطَفَىٰ مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَآءُ ۚ سُبْحَـٰنَهُۥ ۖ هُوَ ٱللَّهُ ٱلْوَٰحِدُ ٱلْقَهَّارُ﴿۴﴾

اگر خدا می‌خواست فرزندی برگزیند، از میان آفریدگان خود هر چه می‌خواست برمی‌گزید، منزّه [از این نسبتها‌] است(۱)؛ اوست خدای یگانه قهّار.

خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بِٱلْحَقِّ ۖ يُكَوِّرُ ٱلَّيْلَ عَلَى ٱلنَّهَارِ وَيُكَوِّرُ ٱلنَّهَارَ عَلَى ٱلَّيْلِ ۖ وَسَخَّرَ ٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ ۖ كُلٌّ يَجْرِى لِأَجَلٍ مُّسَمًّى ۗ أَلَا هُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْغَفَّـٰرُ﴿۵﴾

آسمانها و زمین را به حق [و باهدف‌] آفرید؛ شب را بر روز می‌پیچد و روز را بر شب، و خورشید و ماه را در خدمت [شما‌] گماشت(۱)، که هر یک تا سرآمد معینی روان است(۲)؛ آگاه باشید که اوست فرا دست و آمرزگار.