حمٓ﴿۱﴾

حاء، میم؛

وَٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ﴿۲﴾

سوگند به این کتاب روشنگر،

إِنَّآ أَنزَلْنَـٰهُ فِى لَيْلَةٍ مُّبَـٰرَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ﴿۳﴾

که آن را در شبی مبارک(۱) نازل کردیم؛ [زیرا‌] که ما هشداردهنده بوده‌ایم.

فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ﴿۴﴾

در آن [شب‌] هر امر مهمی فیصله می‌یابد؛

أَمْرًا مِّنْ عِندِنَآ ۚ إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ﴿۵﴾

[قرآن را‌] با وحی ای از جانب خویش [فرستادیم‌]؛ بی‌گمان ما فرستنده [آن‌] بوده‌ایم؛

رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ﴿۶﴾

به عنوان رحمتی از ‌صاحب‌اختیار تو؛ که او شنوا و داناست.

رَبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ﴿۷﴾

[همان‌] ‌صاحب‌اختیار آسمانها و زمین و مابین آنها، اگر به یقین دریابید.

لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْىِۦ وَيُمِيتُ ۖ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ﴿۸﴾

هیچ معبودی جز او نیست، حیات می‌بخشد و مرگ می‌دهد؛ ‌صاحب‌اختیار شما و نیاکان شماست.

بَلْ هُمْ فِى شَكٍّ يَلْعَبُونَ﴿۹﴾

ولی آنان به حال تردید سرگرم بازی‌اند.

فَٱرْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِى ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٍ مُّبِينٍ﴿۱۰﴾

در انتظار روزی باش که آسمان دودی آشکار پدید آورد(۱)،

يَغْشَى ٱلنَّاسَ ۖ هَـٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ﴿۱۱﴾

که مردم را فرا می‌گیرد؛ این مجازاتی است دردناک.

رَّبَّنَا ٱكْشِفْ عَنَّا ٱلْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ﴿۱۲﴾

[می‌گویند:‌] ‌صاحب‌اختیارا، مجازات را از ما بردار که ایمان آوردیم.

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكْرَىٰ وَقَدْ جَآءَهُمْ رَسُولٌ مُّبِينٌ﴿۱۳﴾

چگونه [اکنون‌] برای آنان [جای پذیرشِ‌] پند باشد؟ در حالی که رسول روشنگر به سراغشان آمده بود،

ثُمَّ تَوَلَّوْا۟ عَنْهُ وَقَالُوا۟ مُعَلَّمٌ مَّجْنُونٌ﴿۱۴﴾

ولی از او روی برتافتند و گفتند: تعلیم‌‌‌یافته‌ای است دیوانه(۱).

إِنَّا كَاشِفُوا۟ ٱلْعَذَابِ قَلِيلًا ۚ إِنَّكُمْ عَآئِدُونَ﴿۱۵﴾

زمانی اندک مجازات را [برای آزمایش‌] برمی‌داریم، و[لی‌] شما [به انکار خویش‌] بازمی‌گردید(۱).

يَوْمَ نَبْطِشُ ٱلْبَطْشَةَ ٱلْكُبْرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ﴿۱۶﴾

روزی [را انتظار برید‌] که با سختی به قهر بگیریم(۱)؛ که ما دادستانیم.

۞ وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَآءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ﴿۱۷﴾

قبل از آنان نیز قوم فرعون را آزمودیم و رسولی بزرگوار به سراغشان آمد،

أَنْ أَدُّوٓا۟ إِلَىَّ عِبَادَ ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ﴿۱۸﴾

[و گفت: کار دودمان یعقوب، این(۱)‌] بندگان خدا را به من بسپارید، که من برای شما رسولی امین هستم،