وَأَن لَّا تَعْلُوا۟ عَلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّىٓ ءَاتِيكُم بِسُلْطَـٰنٍ مُّبِينٍ﴿۱۹﴾

و در برابر خدا سرکشی مکنید، که برای شما دلیلی روشن آورده‌ام؛

وَإِنِّى عُذْتُ بِرَبِّى وَرَبِّكُمْ أَن تَرْجُمُونِ﴿۲۰﴾

و از اینکه سنگسارم کنید(۱)، به ‌صاحب‌اختیار خویش و ‌صاحب‌اختیار شما پناه می‌برم(۲).

وَإِن لَّمْ تُؤْمِنُوا۟ لِى فَٱعْتَزِلُونِ﴿۲۱﴾

اگر باورم ندارید، از من کناره بگیرید.

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ قَوْمٌ مُّجْرِمُونَ﴿۲۲﴾

آنگاه ‌صاحب‌اختیار خویش را ندا داد که: اینان گروهی بزهکارند.

فَأَسْرِ بِعِبَادِى لَيْلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ﴿۲۳﴾

[به او وحی کردیم که:‌] بندگان مرا شبانه راهی کن، زیرا شما مورد تعقیب قرار خواهید گرفت.

وَٱتْرُكِ ٱلْبَحْرَ رَهْوًا ۖ إِنَّهُمْ جُندٌ مُّغْرَقُونَ﴿۲۴﴾

و رود(۱) [نیل‌] را آرام پشت سر بگذار؛ که آنان سپاهی هستند که غرق خواهند شد(۲).

كَمْ تَرَكُوا۟ مِن جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ﴿۲۵﴾

چه باغها و چشمه‌سارها که رها کردند [و رفتند‌]،

وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ﴿۲۶﴾

و کشتزارها و اقامتگاههای فاخر،

وَنَعْمَةٍ كَانُوا۟ فِيهَا فَـٰكِهِينَ﴿۲۷﴾

و کامرانی ای(۱) که در آن شادمان بودند،

كَذَٰلِكَ ۖ وَأَوْرَثْنَـٰهَا قَوْمًا ءَاخَرِينَ﴿۲۸﴾

[سرنوشتشان‌] این گونه [بود‌]، و [تمامی‌] آن [نعمت‌]ها را به گروهی دیگر واگذاشتیم(۱).

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلْأَرْضُ وَمَا كَانُوا۟ مُنظَرِينَ﴿۲۹﴾

آسمان و زمین بر [نابودی‌] آنان قطره اشکی نریخت و مهلتی هم نیافتند.

وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلْعَذَابِ ٱلْمُهِينِ﴿۳۰﴾

و دودمان یعقوب را از مجازاتِ ذلّت‌بار(۱) نجات دادیم،

مِن فِرْعَوْنَ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيًا مِّنَ ٱلْمُسْرِفِينَ﴿۳۱﴾

از [شرّ‌] فرعون، که ‌‌برتری‌خواهی از [زمره‌] گزافکاران بود.

وَلَقَدِ ٱخْتَرْنَـٰهُمْ عَلَىٰ عِلْمٍ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۳۲﴾

و دودمان یعقوب را [به موهبت توحید‌] آگاهانه بر مردم زمانه برتری دادیم.

وَءَاتَيْنَـٰهُم مِّنَ ٱلْـَٔايَـٰتِ مَا فِيهِ بَلَـٰٓؤٌا۟ مُّبِينٌ﴿۳۳﴾

و نشانه‌هایی [از قدرت خویش‌] در اختیارشان گذاشتیم که آزمایشی روشن در آن بود.

إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ﴿۳۴﴾

این [منکر‌] ان می‌گویند: جز مرگِ نخستینِ ما، هیچ [خبری‌] نیست(۱) و برانگیخته نخواهیم شد؛

إِنْ هِىَ إِلَّا مَوْتَتُنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُنشَرِينَ﴿۳۵﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

فَأْتُوا۟ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ﴿۳۶﴾

و اگر راست می‌گویید، پدران ما را بازآرید.

أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ أَهْلَكْنَـٰهُمْ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ مُجْرِمِينَ﴿۳۷﴾

آیا ایشان مهمترند، یا قومِ [نیرومندِ‌] «تبّع»(۱) و پیشینیان آنان که چون بزهکار بودند، هلاکشان کردیم.

وَمَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَـٰعِبِينَ﴿۳۸﴾

آسمانها و زمین و مابین آنها را به بازیچه نیافریده‌ایم.

مَا خَلَقْنَـٰهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ﴿۳۹﴾

آنها را به حق [و با هدف‌] آفریدیم، ولی بیشترشان نمی‌دانند.