وَبَدَا لَهُمْ سَيِّـَٔاتُ مَا عَمِلُوا۟ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ﴿۳۳﴾

رفتار زشتشان بر آنان آشکار می‌شود(۱) و مجازاتی که استهزایش می‌کردند، دامنگیرشان خواهد شد.

وَقِيلَ ٱلْيَوْمَ نَنسَىٰكُمْ كَمَا نَسِيتُمْ لِقَآءَ يَوْمِكُمْ هَـٰذَا وَمَأْوَىٰكُمُ ٱلنَّارُ وَمَا لَكُم مِّن نَّـٰصِرِينَ﴿۳۴﴾

[به آنان‌] خطاب می‌شود: امروز مورد بی‌اعتنایی ما قرار دارید همان‌گونه که شما [در دنیا‌] به دیدار امروزتان بی‌اعتنا بودید(۱) و جایگاهتان آتش است و هیچ یاوری نخواهید داشت.

ذَٰلِكُم بِأَنَّكُمُ ٱتَّخَذْتُمْ ءَايَـٰتِ ٱللَّهِ هُزُوًا وَغَرَّتْكُمُ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا ۚ فَٱلْيَوْمَ لَا يُخْرَجُونَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ﴿۳۵﴾

این [گرفتاری(۱)‌] از آن جهت است که آیات خدا را به استهزاء گرفتید و زندگی دنیا فریبتان داد؛ امروز [انکارورزان‌] از آتش بیرون آورده نخواهند شد و جلب رضایت [الهی‌] از آنان خواسته نمی‌شود.

فَلِلَّهِ ٱلْحَمْدُ رَبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَرَبِّ ٱلْأَرْضِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۳۶﴾

پس ستایش خاصّ خداست، ‌صاحب‌اختیار آسمانها و زمین و تمامی جهانیان.

وَلَهُ ٱلْكِبْرِيَآءُ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ﴿۳۷﴾

و بزرگی در آسمانها و زمین خاصّ اوست و او فرا دست و فرزانه است.

حمٓ﴿۱﴾

حاء، میم؛

تَنزِيلُ ٱلْكِتَـٰبِ مِنَ ٱللَّهِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَكِيمِ﴿۲﴾

نزول این کتاب از جانب خدای فرا دست و فرزانه است.

مَا خَلَقْنَا ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَآ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَأَجَلٍ مُّسَمًّى ۚ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ عَمَّآ أُنذِرُوا۟ مُعْرِضُونَ﴿۳﴾

آسمانها و زمین و مابین آنها را به حق [و با هدف‌] و برای مدّتی معین آفریده‌ایم(۱)، و[لی‌] انکارورزان از آنچه هشدار داده شدند، رویگردانند.

قُلْ أَرَءَيْتُم مَّا تَدْعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَرُونِى مَاذَا خَلَقُوا۟ مِنَ ٱلْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ ۖ ٱئْتُونِى بِكِتَـٰبٍ مِّن قَبْلِ هَـٰذَآ أَوْ أَثَـٰرَةٍ مِّنْ عِلْمٍ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ﴿۴﴾

بگو: آیا به آنچه به جای خدا [به نیایش‌] می‌خوانید توجّه کرده‌اید؟ به من نشان دهید چه چیز از [اجزای‌] زمین را آفریده‌اند. مگر در [آفرینش‌] آسمانها شرکتی داشته‌اند(۱)؟ اگر راست می‌گویید، از کتب آسمانی پیشین، یا آثار علمی [گذشتگان، دلیلی‌] بیاورید.

وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّن يَدْعُوا۟ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَن لَّا يَسْتَجِيبُ لَهُۥٓ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ وَهُمْ عَن دُعَآئِهِمْ غَـٰفِلُونَ﴿۵﴾

کیست گمراه‌تر از کسی که به جای خدا افرادی را [به نیایش‌] می‌خواند که تا روز رستاخیز هم پاسخ او را نمی‌دهند(۱) و اساساً از درخواستشان بی‌خبرند؟