ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَصَدُّوا۟ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ أَضَلَّ أَعْمَـٰلَهُمْ﴿۱﴾

[خدا‌] تلاش انکارورزان را که [مردم را‌] از راه خدا بازمی‌دارند، تباه کرد(۱)؛

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَءَامَنُوا۟ بِمَا نُزِّلَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَهُوَ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ ۙ كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّـَٔاتِهِمْ وَأَصْلَحَ بَالَهُمْ﴿۲﴾

و آنان را که مؤمن و نیکوکار بودند و به آیات حقّی که از جانب ‌صاحب‌اختیارشان بر محمّد نازل شده است، باور آوردند، بدیهایشان را زدود(۱) و امورشان را سامان بخشید(۲).

ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ٱتَّبَعُوا۟ ٱلْبَـٰطِلَ وَأَنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّبَعُوا۟ ٱلْحَقَّ مِن رَّبِّهِمْ ۚ كَذَٰلِكَ يَضْرِبُ ٱللَّهُ لِلنَّاسِ أَمْثَـٰلَهُمْ﴿۳﴾

زیرا انکارورزان پیرو باطل شدند و مؤمنان، پیرو [آیات‌] حقِ ‌صاحب‌اختیارشان؛ خدا برای مردم این گونه اوصافشان را بیان می‌کند.

فَإِذَا لَقِيتُمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فَضَرْبَ ٱلرِّقَابِ حَتَّىٰٓ إِذَآ أَثْخَنتُمُوهُمْ فَشُدُّوا۟ ٱلْوَثَاقَ فَإِمَّا مَنًّۢا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَآءً حَتَّىٰ تَضَعَ ٱلْحَرْبُ أَوْزَارَهَا ۚ ذَٰلِكَ وَلَوْ يَشَآءُ ٱللَّهُ لَٱنتَصَرَ مِنْهُمْ وَلَـٰكِن لِّيَبْلُوَا۟ بَعْضَكُم بِبَعْضٍ ۗ وَٱلَّذِينَ قُتِلُوا۟ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ فَلَن يُضِلَّ أَعْمَـٰلَهُمْ﴿۴﴾

چون با انکارورزان[ی که جنگ علیه شما را آغاز کرده‌اند(۱)‌] روبرو شدید، آنان را گردن بزنید؛ تا آنکه بر آنان چیره شوید، آنگاه اسیران را به بند کشید؛ سپس [یک جانبه و‌] با احسان یا در برابر غرامت آزادشان کنید، تا سنگینی(۲) جنگ فروکش کند. این [فرمان خدا‌] است؛ و اگر خدا می‌خواست، خودش از آنان انتقام می‌گرفت، ولی [فرمان جنگ داد‌] تا شما را در برابر یکدیگر آزمایش کند(۳)؛ و آنان که در راه خدا کشته شدند، [خدا‌] نتیجه تلاششان را هرگز تباه نمی‌کند.

سَيَهْدِيهِمْ وَيُصْلِحُ بَالَهُمْ﴿۵﴾

خدا [به راه راست‌] هدایتشان خواهد کرد و امورشان را سامان می‌بخشد؛

وَيُدْخِلُهُمُ ٱلْجَنَّةَ عَرَّفَهَا لَهُمْ﴿۶﴾

و به بهشتی که به آنان معرّفی کرده است، واردشان خواهد کرد.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِن تَنصُرُوا۟ ٱللَّهَ يَنصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ﴿۷﴾

ای ایمان‌آوردگان، اگر [آیین و بندگان‌] خدای را یاری کنید، خدا هم شما را یاری خواهد کرد و گامهای شما را استوار می‌دارد.

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فَتَعْسًا لَّهُمْ وَأَضَلَّ أَعْمَـٰلَهُمْ﴿۸﴾

نگونساری باد بر انکارورزان، و [خدا‌] تلاششان را بر باد داد.

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَرِهُوا۟ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَـٰلَهُمْ﴿۹﴾

زیرا آنچه را خدا نازل کرده خوش نداشتند(۱)، پس [خدا هم‌] تلاششان را بر باد داد.

۞ أَفَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ دَمَّرَ ٱللَّهُ عَلَيْهِمْ ۖ وَلِلْكَـٰفِرِينَ أَمْثَـٰلُهَا﴿۱۰﴾

مگر جهانگردی نکرده‌اند تا ببینند سرانجام پیشینیانشان چگونه بود؟! خدا آنان را در هم کوفت و این انکارورزان هم نظیر همین سرنوشت را دارند.

ذَٰلِكَ بِأَنَّ ٱللَّهَ مَوْلَى ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَأَنَّ ٱلْكَـٰفِرِينَ لَا مَوْلَىٰ لَهُمْ﴿۱۱﴾

زیرا خدا کارساز مؤمنان است، و[لی‌] انکارورزان هیچ کارسازی ندارند.