أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلَـٰمُهُم بِهَـٰذَآ ۚ أَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ﴿۳۲﴾

یا عقل‌هاشان(۱) به [بیان‌] این [سخنان متناقض(۲)‌] حکم می‌کند، یا [اساساً‌] گروهی طغیانگرند؟!

أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُۥ ۚ بَل لَّا يُؤْمِنُونَ﴿۳۳﴾

مگر می‌گویند: قرآن را جعل کرده است؛ [چنین نیست(۱)‌] بلکه [آلوده به ظلمند که‌] ایمان نمی‌آورند.

فَلْيَأْتُوا۟ بِحَدِيثٍ مِّثْلِهِۦٓ إِن كَانُوا۟ صَـٰدِقِينَ﴿۳۴﴾

اگر راست می‌گویند، سخنی مانند آن بیاورند(۱).

أَمْ خُلِقُوا۟ مِنْ غَيْرِ شَىْءٍ أَمْ هُمُ ٱلْخَـٰلِقُونَ﴿۳۵﴾

مگر از هیچ آفریده شده‌اند، یا خود آفریننده [خویش‌] اند؟!

أَمْ خَلَقُوا۟ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ ۚ بَل لَّا يُوقِنُونَ﴿۳۶﴾

یا آسمانها و زمین را آفریده‌اند؟! [نه،‌] بلکه به مرحله یقین نرسیده‌اند.

أَمْ عِندَهُمْ خَزَآئِنُ رَبِّكَ أَمْ هُمُ ٱلْمُصَۣيْطِرُونَ﴿۳۷﴾

مگر خزاین [رحمت(۱)‌] ‌صاحب‌اختیارت در اختیار آنان است و یا [بر همه چیز‌] سیطره دارند [که چنین بی‌پروا عصیانگرند‌]؟!

أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ ۖ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُم بِسُلْطَـٰنٍ مُّبِينٍ﴿۳۸﴾

مگر نردبانی دارند که به وسیله آن [گفتار فرشتگان وحی را‌] می‌شنوند؟! پس هر که شنیده است، دلیلی روشن بیاورد.

أَمْ لَهُ ٱلْبَنَـٰتُ وَلَكُمُ ٱلْبَنُونَ﴿۳۹﴾

مگر خدا فرزندان دختر دارد و شما پسر(۱)؟

أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُونَ﴿۴۰﴾

مگر از آنان پاداش [رسالت‌] خواسته‌ای که زیر غرامت[ش] گرانبارند؟!

أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ﴿۴۱﴾

یا از عالم غیب آگاهند و [خبرهای نهان را‌] یادداشت می‌کنند؟!

أَمْ يُرِيدُونَ كَيْدًا ۖ فَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ هُمُ ٱلْمَكِيدُونَ﴿۴۲﴾

یا قصد نیرنگی دارند؟ ولی انکارورزان، خود مقهور نیرنگ [خدا‌] هستند(۱).

أَمْ لَهُمْ إِلَـٰهٌ غَيْرُ ٱللَّهِ ۚ سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ﴿۴۳﴾

یا [تصوّر می‌کنند‌] معبودی غیر خدا دارند(۱)؟ خدا از آنچه [در قدرت و تدبیر با او‌] شریک می‌پندارند، منزّه است.

وَإِن يَرَوْا۟ كِسْفًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ سَاقِطًا يَقُولُوا۟ سَحَابٌ مَّرْكُومٌ﴿۴۴﴾

[این انکارورزان‌] اگر هم پاره‌ای از آسمان را در حال سقوط ببینند(۱)، [باز هم ایمان نمی‌آورند و‌] می‌گویند: ابری است متراکم(۲).

فَذَرْهُمْ حَتَّىٰ يُلَـٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى فِيهِ يُصْعَقُونَ﴿۴۵﴾

پس آنان را [به حال خودشان‌] رها کن تا با روزِ [موعود‌]شان که [با نفخه اوّل صور(۱)‌] مدهوش مرگ خواهند شد، مواجه شوند؛

يَوْمَ لَا يُغْنِى عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ﴿۴۶﴾

روزی که نیرنگشان سودمند نخواهد بود(۱) و [از هیچ سو‌] مورد یاری قرار نگیرند.

وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ عَذَابًا دُونَ ذَٰلِكَ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ﴿۴۷﴾

و ستمگران [در دنیا نیز‌] در بند مجازات دیگری گرفتار خواهند شد(۱)، ولی بیشترشان نمی‌دانند.

وَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا ۖ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ﴿۴۸﴾

برای حکم ‌صاحب‌اختیارت پایداری کن که تو در حمایت مایی و چون برخیزی، ‌صاحب‌اختیارت را با ستایش تقدیس کن،

وَمِنَ ٱلَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَـٰرَ ٱلنُّجُومِ﴿۴۹﴾

و نیز [در پاسی‌] از شب و به هنگام افول ستارگان او را تقدیس کن.