وَمَآ أَمْرُنَآ إِلَّا وَٰحِدَةٌ كَلَمْحٍۭ بِٱلْبَصَرِ﴿۵۰﴾

فرمان ما جز یک [اراده‌] نیست، همچون چشم بر هم زدنی [یا کمتر(۱)‌].

وَلَقَدْ أَهْلَكْنَآ أَشْيَاعَكُمْ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍ﴿۵۱﴾

همفکران شما را [در گذشته‌] هلاک کردیم؛ آیا پندپذیری هست(۱)؟

وَكُلُّ شَىْءٍ فَعَلُوهُ فِى ٱلزُّبُرِ﴿۵۲﴾

رفتارشان به تمامی در نامه‌های اعمال [ثبت شده](۱)،

وَكُلُّ صَغِيرٍ وَكَبِيرٍ مُّسْتَطَرٌ﴿۵۳﴾

و هر کوچک و بزرگی [در آن‌] به قلم رفته است(۱).

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّـٰتٍ وَنَهَرٍ﴿۵۴﴾

پرواپیشگان در باغهایی [از بهشت‌] و [کنار‌] نهر[ها] جای دارند؛

فِى مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ مَلِيكٍ مُّقْتَدِرٍۭ﴿۵۵﴾

در مجلسی شایسته و در قلمرو پادشاهی توانا.

ٱلرَّحْمَـٰنُ﴿۱﴾

خدای رحمان،

عَلَّمَ ٱلْقُرْءَانَ﴿۲﴾

خواندن را آموزش داد.

خَلَقَ ٱلْإِنسَـٰنَ﴿۳﴾

انسان را آفرید،

عَلَّمَهُ ٱلْبَيَانَ﴿۴﴾

[و‌] سخن گفتنش آموخت.

ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ﴿۵﴾

خورشید و ماه با حسابی [دقیق‌] در گردشند(۱).

وَٱلنَّجْمُ وَٱلشَّجَرُ يَسْجُدَانِ﴿۶﴾

ستاره و درخت [و هر موجود دیگر، با تبعیت از قوانین تکوینی جهان‌] به سجده مشغولند(۱).

وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلْمِيزَانَ﴿۷﴾

و آسمان را برافراشت و میزان [عدالت‌] را مقرّر داشت،

أَلَّا تَطْغَوْا۟ فِى ٱلْمِيزَانِ﴿۸﴾

که در سنجش تعدی نکنید؛

وَأَقِيمُوا۟ ٱلْوَزْنَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا۟ ٱلْمِيزَانَ﴿۹﴾

و سنجش [حقوق دیگران‌] را به عدالت برآورد کنید و در سنجش زیان مرسانید.

وَٱلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ﴿۱۰﴾

زمین را برای [زندگی‌] آدمیان مقرّر داشت،

فِيهَا فَـٰكِهَةٌ وَٱلنَّخْلُ ذَاتُ ٱلْأَكْمَامِ﴿۱۱﴾

که در آن [هرگونه‌] میوه و درختان خرما [با شکوفه‌های‌] پوشش دار(۱) است.

وَٱلْحَبُّ ذُو ٱلْعَصْفِ وَٱلرَّيْحَانُ﴿۱۲﴾

و [نیز‌] حبوباتِ برگدار و گیاهانِ خوشبو؛

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿۱۳﴾

پس کدام یک از مظاهر قدرتِ(۱) ‌صاحب‌اختیارتان را انکار می‌کنید؟!

خَلَقَ ٱلْإِنسَـٰنَ مِن صَلْصَـٰلٍ كَٱلْفَخَّارِ﴿۱۴﴾

انسان را از گِلی همچون سفال آفرید،

وَخَلَقَ ٱلْجَآنَّ مِن مَّارِجٍ مِّن نَّارٍ﴿۱۵﴾

و جن(۱) را از شعله‌ای از آتش؛

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ﴿۱۶﴾

پس کدام یک از مظاهر قدرتِ ‌صاحب‌اختیارتان را انکار می‌کنید؟!