وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦٓ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلصِّدِّيقُونَ ۖ وَٱلشُّهَدَآءُ عِندَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَنُورُهُمْ ۖ وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَآ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْجَحِيمِ﴿۱۹﴾

کسانی که به خدا و رسولانش ایمان [واقعی‌] آوردند، نزد ‌صاحب‌اختیارشان مقام صدّیقین و گواهان(۱) را دارند؛ پاداش و نورشان محفوظ است؛ و کسانی که انکار ورزیدند و آیات ما را دروغ شمردند، دوزخی‌اند.

ٱعْلَمُوٓا۟ أَنَّمَا ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى ٱلْأَمْوَٰلِ وَٱلْأَوْلَـٰدِ ۖ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ ٱلْكُفَّارَ نَبَاتُهُۥ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَىٰهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطَـٰمًا ۖ وَفِى ٱلْـَٔاخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَغْفِرَةٌ مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضْوَٰنٌ ۚ وَمَا ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَآ إِلَّا مَتَـٰعُ ٱلْغُرُورِ﴿۲۰﴾

آگاه باشید که زندگی دنیا بازیچه و سرگرمی و زیور است و فخرفروشی در برابر یکدیگر و افزون‌طلبی در اموال و فرزندان(۱)؛ [زندگی دنیا‌] در مَثَل همچون بارانی است که رستنی‌اش کشاورزان را به شگفت آورد، سپس پژمرده شود، و می‌بینی که زرد شده است، آنگاه خاشاک می‌گردد؛ و در آخرت [نصیب گروهی‌] مجازات شدید است و [گروهی دیگر نصیبشان‌] آمرزش و خشنودی خدا(۲)؛ [در هر حال‌] زندگی دنیا جز برخورداری فریبا نیست.

سَابِقُوٓا۟ إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرُسُلِهِۦ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ ٱللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَآءُ ۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلْفَضْلِ ٱلْعَظِيمِ﴿۲۱﴾

برای نیل به آمرزشِ ‌صاحب‌اختیار خویش و بهشتی سبقت جویید که گستره آن همچون گستره آسمان و زمین است، و برای کسانی که به خدا و رسولانش ایمان آورده‌اند، آماده شده است؛ این افزون‌بخشی خداست، آن را به هر که خواهد [و شایسته بداند‌]، عطا می‌کند(۱)؛ و خدا افزون‌بخشی بی‌حدّ دارد.

مَآ أَصَابَ مِن مُّصِيبَةٍ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا فِىٓ أَنفُسِكُمْ إِلَّا فِى كِتَـٰبٍ مِّن قَبْلِ أَن نَّبْرَأَهَآ ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٌ﴿۲۲﴾

هیچ آسیبی در زمین و یا در وجود شما روی نخواهد داد، مگر آنکه قبل از ایجادش در دفتر [علم ما‌] رقم خورده(۱)؛ که این بر خدا آسان است.

لِّكَيْلَا تَأْسَوْا۟ عَلَىٰ مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوا۟ بِمَآ ءَاتَىٰكُمْ ۗ وَٱللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ﴿۲۳﴾

[این نکته را توجّه دادیم‌] تا بر آنچه از دستتان رفته است، افسوس نخورید و بدانچه به شما داده است، سرمست مشوید؛ که خدا هر متکبّر فخرفروشی را دوست ندارد؛

ٱلَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَيَأْمُرُونَ ٱلنَّاسَ بِٱلْبُخْلِ ۗ وَمَن يَتَوَلَّ فَإِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلْغَنِىُّ ٱلْحَمِيدُ﴿۲۴﴾

همان کسانی که بخل می‌ورزند و مردم را به بخل فرا می‌خوانند؛ و هر که [از انفاق‌] روی برتابد، [بداند که‌] خدا بی‌نیاز و شایسته ستایش است.