لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِٱلْبَيِّنَـٰتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْمِيزَانَ لِيَقُومَ ٱلنَّاسُ بِٱلْقِسْطِ ۖ وَأَنزَلْنَا ٱلْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَمَنَـٰفِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ ٱللَّهُ مَن يَنصُرُهُۥ وَرُسُلَهُۥ بِٱلْغَيْبِ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ قَوِىٌّ عَزِيزٌ﴿۲۵﴾

رسولان خویش را با نشانه‌های روشن فرستادیم و همراهشان کتاب و میزانِ [تشخیص حق از باطل‌] نازل کردیم(۱) تا مردم به عدالت برخیزند؛ و آهن [و سایر فلزات‌] را پدید آوردیم که در آن سختی شدید و منافعی برای مردم هست، تا [مورد استفاده قرار دهید‌] و خدا کسانی را که او و رسولانش را بی‌تظاهر یاری می‌کنند، بشناسد؛ که خدا نیرومندی است فرا دست.

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا وَإِبْرَٰهِيمَ وَجَعَلْنَا فِى ذُرِّيَّتِهِمَا ٱلنُّبُوَّةَ وَٱلْكِتَـٰبَ ۖ فَمِنْهُم مُّهْتَدٍ ۖ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ فَـٰسِقُونَ﴿۲۶﴾

نوح و ابراهیم را [به رسالت‌] فرستادیم و در میان فرزندانشان [موهبتِ‌] پیامبری و کتاب را مقرّر داشتیم؛ برخی از آنان راه یافتند و بسیاری از آنان منحرف شدند.

ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِم بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيسَى ٱبْنِ مَرْيَمَ وَءَاتَيْنَـٰهُ ٱلْإِنجِيلَ وَجَعَلْنَا فِى قُلُوبِ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَرَحْمَةً وَرَهْبَانِيَّةً ٱبْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَـٰهَا عَلَيْهِمْ إِلَّا ٱبْتِغَآءَ رِضْوَٰنِ ٱللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا ۖ فَـَٔاتَيْنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ ۖ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ فَـٰسِقُونَ﴿۲۷﴾

از پی آنان رسولان [دیگر‌]مان و سپس عیسی فرزند مریم را پیاپی فرستادیم و انجیل را به او عطا نمودیم، و در دل پیروانش رأفت و مهربانی نهادیم؛ ولی ترک دنیا را که بدعت نهادند - و ما بر آنان مقرّر نداشته بودیم - [هدفشان‌] تنها طلب خشنودی خدا بود امّا آن گونه که شایسته آن بود، رعایتش نکردند(۱)؛ آنگاه پاداش مؤمنانشان را عطا کردیم، ولی بسیاری از آنان منحرف بودند.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَءَامِنُوا۟ بِرَسُولِهِۦ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِن رَّحْمَتِهِۦ وَيَجْعَل لَّكُمْ نُورًا تَمْشُونَ بِهِۦ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ۚ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴿۲۸﴾

ای ایمان‌آوردگان، در برابر خدا پروا کنید(۱) و به رسولش [خالصانه‌] ایمان آورید تا خدا رحمت خویش را دو بار(۲) بر شما ارزانی دارد و برای شما نوری پدید آورد که در پرتو آن گام بردارید(۳) و شما را ببخشاید؛ که خدا آمرزگاری است مهربان؛

لِّئَلَّا يَعْلَمَ أَهْلُ ٱلْكِتَـٰبِ أَلَّا يَقْدِرُونَ عَلَىٰ شَىْءٍ مِّن فَضْلِ ٱللَّهِ ۙ وَأَنَّ ٱلْفَضْلَ بِيَدِ ٱللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَآءُ ۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلْفَضْلِ ٱلْعَظِيمِ﴿۲۹﴾

[این توضیح را دادیم‌] تا اهل‌کتاب نپندارند(۱) که [مؤمنان‌] به افزون‌بخشی خدا دسترسی ندارند(۲) و اینکه [آگاه باشند که‌] تمامی برتری به دست خداست و به هر که خواهد [و شایسته بداند‌]، عطا می‌کند(۳)؛ که خدا افزون‌بخشی بی‌حدّ دارد.