وَٱلَّذِينَ جَآءُو مِنۢ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَٰنِنَا ٱلَّذِينَ سَبَقُونَا بِٱلْإِيمَـٰنِ وَلَا تَجْعَلْ فِى قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ رَبَّنَآ إِنَّكَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ﴿۱۰﴾

و نیز خاصّ کسانی است که از پی آنان آمدند(۱) و می‌گویند: ‌صاحب‌اختیارا، ما و برادران ما را که در ایمان بر ما پیشی گرفتند، بیامرز و حسادت و کینه‌ای نسبت به مؤمنان در دلهای ما مگذار، که ‌صاحب‌اختیارا، تو رئوف و مهربانی.

۞ أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ نَافَقُوا۟ يَقُولُونَ لِإِخْوَٰنِهِمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَدًا أَبَدًا وَإِن قُوتِلْتُمْ لَنَنصُرَنَّكُمْ وَٱللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ﴿۱۱﴾

آیا به دورویان توجّه نکرده‌ای که پیوسته به برادرانِ انکارورزِ خود از اهل‌کتاب می‌گفتند: اگر شما [از دیارتان‌] رانده شدید، ما هم همراه شما خارج خواهیم شد و در مورد شما از هیچ کس اطاعت نخواهیم کرد، و اگر مورد حمله قرار گرفتید، یاریتان می‌کنیم؟ و خدا گواه است که دروغ‌پردازند.

لَئِنْ أُخْرِجُوا۟ لَا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَلَئِن قُوتِلُوا۟ لَا يَنصُرُونَهُمْ وَلَئِن نَّصَرُوهُمْ لَيُوَلُّنَّ ٱلْأَدْبَـٰرَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ﴿۱۲﴾

اگر [از مدینه‌] اخراجشان کنند، با آنان خارج نخواهند شد و اگر مورد حمله قرار گیرند، یاریشان نخواهند کرد و اگر هم به کمک آنان برخیزند، به عقب بازمی‌گردند و [انکارورزان از هیچ سو‌] مورد یاری قرار نمی‌گیرند.

لَأَنتُمْ أَشَدُّ رَهْبَةً فِى صُدُورِهِم مِّنَ ٱللَّهِ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُونَ﴿۱۳﴾

از آنجا که گروهی هستند که درنمی‌یابند، شما در دل آنان از خدا پرمهابت‌ترید.

لَا يُقَـٰتِلُونَكُمْ جَمِيعًا إِلَّا فِى قُرًى مُّحَصَّنَةٍ أَوْ مِن وَرَآءِ جُدُرٍۭ ۚ بَأْسُهُم بَيْنَهُمْ شَدِيدٌ ۚ تَحْسَبُهُمْ جَمِيعًا وَقُلُوبُهُمْ شَتَّىٰ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُونَ﴿۱۴﴾

آنان به صورت جمعی با شما نمی‌جنگند، مگر در دژهای مستحکم یا از پشت دیوارها(۱)؛ صلابت [و رَجَزخوانی‌] بین خودشان سخت است [ولی در برابر شما ضعیف اند‌]؛ آنان را متّفق می‌پنداری، در حالی که آرای ایشان مختلف است؛ زیرا گروهی هستند که بی‌خردند.

كَمَثَلِ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ قَرِيبًا ۖ ذَاقُوا۟ وَبَالَ أَمْرِهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴿۱۵﴾

[داستان آنان‌] همچون داستان پیشینیانِ نزدیکشان است که وبال رفتار خویش را چشیدند(۱)؛ و مجازاتی دردناک [در انتظار‌] دارند.

كَمَثَلِ ٱلشَّيْطَـٰنِ إِذْ قَالَ لِلْإِنسَـٰنِ ٱكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّى بَرِىٓءٌ مِّنكَ إِنِّىٓ أَخَافُ ٱللَّهَ رَبَّ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۱۶﴾

و همچون داستان شیطان که به انسان گفت: انکار کن؛ و چون انکار ورزید [و سقوط کرد‌]، گفت: من از تو بَری و بریده‌ام و از [عقاب‌] خدا - ‌صاحب‌اختیار جهانیان - می‌ترسم(۱).