فَكَانَ عَـٰقِبَتَهُمَآ أَنَّهُمَا فِى ٱلنَّارِ خَـٰلِدَيْنِ فِيهَا ۚ وَذَٰلِكَ جَزَٰٓؤُا۟ ٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۱۷﴾

سرانجامِ هر دو این است که هر دو جاودانه در آتشند؛ و کیفر ستمگران همین است.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَلْتَنظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍ ۖ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ خَبِيرٌۢ بِمَا تَعْمَلُونَ﴿۱۸﴾

ای ایمان‌آوردگان، در برابر خدا پروا کنید و هر کس باید توجّه کند که برای فردا[ی قیامت‌] چه پیش اندیشی کرده است(۱)، و در برابر خدا پروا کنید؛ که خدا به همه کردارتان آگاه است.

وَلَا تَكُونُوا۟ كَٱلَّذِينَ نَسُوا۟ ٱللَّهَ فَأَنسَىٰهُمْ أَنفُسَهُمْ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْفَـٰسِقُونَ﴿۱۹﴾

همچون کسانی نباشید که خدا را از یاد بردند، خدا هم آنان را نسبت به خودشان به فراموشی انداخت(۱) [و فرصتها را به باد دادند‌]؛ آنان به حقیقت منحرفند.

لَا يَسْتَوِىٓ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ وَأَصْحَـٰبُ ٱلْجَنَّةِ ۚ أَصْحَـٰبُ ٱلْجَنَّةِ هُمُ ٱلْفَآئِزُونَ﴿۲۰﴾

دوزخیان و بهشتیان هرگز یکسان نیستند؛ تنها بهشتیان کامیابند(۱).

لَوْ أَنزَلْنَا هَـٰذَا ٱلْقُرْءَانَ عَلَىٰ جَبَلٍ لَّرَأَيْتَهُۥ خَـٰشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ ٱللَّهِ ۚ وَتِلْكَ ٱلْأَمْثَـٰلُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ﴿۲۱﴾

اگراین قرآن را بر کوهی نازل می‌کردیم، مشاهده می‌کردی که از مهابت خدا(۱) فروتن و متلاشی می‌شد؛ و این مثلها را برای مردم می‌زنیم(۲)، بسا که اندیشه کنند.

هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِى لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ عَـٰلِمُ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ ۖ هُوَ ٱلرَّحْمَـٰنُ ٱلرَّحِيمُ﴿۲۲﴾

اوست خدایی که معبودی جز او نیست، دانای نهان و آشکار است و رحمان و رحیم(۱).

هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِى لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْمَلِكُ ٱلْقُدُّوسُ ٱلسَّلَـٰمُ ٱلْمُؤْمِنُ ٱلْمُهَيْمِنُ ٱلْعَزِيزُ ٱلْجَبَّارُ ٱلْمُتَكَبِّرُ ۚ سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ﴿۲۳﴾

اوست خدایی که معبودی جز او نیست، فرمانفرمای بس مقدّس و عاری از هر نقص، ایمنی‌بخش و نگاهبان و فرادست، با جبروت و کبریا(۱)؛ خدا از آنچه [در قدرت با او‌] شریک می‌پندارند، منزّه است.

هُوَ ٱللَّهُ ٱلْخَـٰلِقُ ٱلْبَارِئُ ٱلْمُصَوِّرُ ۖ لَهُ ٱلْأَسْمَآءُ ٱلْحُسْنَىٰ ۚ يُسَبِّحُ لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ﴿۲۴﴾

اوست خدای آفریننده و هستی‌بخش و صورتگر که نیکوترین صفات خاصّ اوست؛ هر چه در آسمانها و زمین است [با تبعیت بی‌چون و چرا از قوانین تکوین‌] او را تقدیس می‌کند؛ و اوست فرادست و فرزانه.