يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ إِذَا طَلَّقْتُمُ ٱلنِّسَآءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَأَحْصُوا۟ ٱلْعِدَّةَ ۖ وَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ رَبَّكُمْ ۖ لَا تُخْرِجُوهُنَّ مِنۢ بُيُوتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ إِلَّآ أَن يَأْتِينَ بِفَـٰحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ ۚ وَتِلْكَ حُدُودُ ٱللَّهِ ۚ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ ٱللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُۥ ۚ لَا تَدْرِى لَعَلَّ ٱللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذَٰلِكَ أَمْرًا﴿۱﴾
ای پیامبر، [بگو:] هر گاه با زنان خود متارکه میکنید، در دوران پاکی [بدون آمیزش] طلاقشان دهید، و حساب عدّه را نگاه دارید و در برابر خدا، صاحباختیارتان پروا کنید؛ آنان را از خانههایشان بیرون نکنید، مگر آنکه به بیشرمی آشکاری دست زده باشند، و آنان نیز بیرون نروند؛ این احکام خداست؛ و هر که از احکام خدا تجاوز کند، به خویش ستم کرده است؛ [کسی] نمیداند، بسا که خدا پس از این [جدایی] گشایشی ایجاد کند.