يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمُزَّمِّلُ﴿۱﴾

ای جامه خواب بر خود پیچیده(۱)،

قُمِ ٱلَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا﴿۲﴾

شب‌زنده‌دار باش، به جز اندکی [از شب‌]،

نِّصْفَهُۥٓ أَوِ ٱنقُصْ مِنْهُ قَلِيلًا﴿۳﴾

نیمی از شب را، یا اندکی هم از آن بکاه،

أَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ ٱلْقُرْءَانَ تَرْتِيلًا﴿۴﴾

یا [کمی‌] بر آن بیفزای و قرآن را به آرامی تمام بخوان؛

إِنَّا سَنُلْقِى عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلًا﴿۵﴾

که ما گفتاری گرانمایه را بر تو القاء خواهیم کرد.

إِنَّ نَاشِئَةَ ٱلَّيْلِ هِىَ أَشَدُّ وَطْـًٔا وَأَقْوَمُ قِيلًا﴿۶﴾

بی‌گمان شب‌زنده‌داری، ثبات و آرامشی بیشتر و گفتاری صائب‌تر [در عبادت‌] است؛

إِنَّ لَكَ فِى ٱلنَّهَارِ سَبْحًا طَوِيلًا﴿۷﴾

که در [طول‌] روز مشغله فراوان داری.

وَٱذْكُرِ ٱسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا﴿۸﴾

ویژگی[های] ‌صاحب‌اختیارت را یاد کن و خود را به تمامی به او بسپار؛

رَّبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ فَٱتَّخِذْهُ وَكِيلًا﴿۹﴾

همان ‌صاحب‌اختیار مشرق و مغرب که معبودی جز او نیست، پس او را کارگزار خویش انتخاب کن.

وَٱصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَٱهْجُرْهُمْ هَجْرًا جَمِيلًا﴿۱۰﴾

در برابر گفتار [تلخ‌]شان شکیبا باش و به شیوه‌ای زیبنده از آنان کناره بگیر؛

وَذَرْنِى وَٱلْمُكَذِّبِينَ أُو۟لِى ٱلنَّعْمَةِ وَمَهِّلْهُمْ قَلِيلًا﴿۱۱﴾

و تکذیب‌‌کنندگان کامران(۱) را به من واگذار و اندک زمانی مهلتشان ده(۲)؛

إِنَّ لَدَيْنَآ أَنكَالًا وَجَحِيمًا﴿۱۲﴾

که زنجیرها و دوزخ در اختیار ماست.

وَطَعَامًا ذَا غُصَّةٍ وَعَذَابًا أَلِيمًا﴿۱۳﴾

و [نیز‌] غذایی گلوگیر(۱) و مجازاتی دردناک؛

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ وَكَانَتِ ٱلْجِبَالُ كَثِيبًا مَّهِيلًا﴿۱۴﴾

[در‌] روزی که زمین و کوهها سخت به لرزه درآید و کوهها توده‌ای از شن روان گردد.

إِنَّآ أَرْسَلْنَآ إِلَيْكُمْ رَسُولًا شَـٰهِدًا عَلَيْكُمْ كَمَآ أَرْسَلْنَآ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ رَسُولًا﴿۱۵﴾

بر شما رسولی فرستادیم که شاهد [نحوه برخورد‌] شماست، همان‌گونه که بر فرعون رسولی فرستادیم؛

فَعَصَىٰ فِرْعَوْنُ ٱلرَّسُولَ فَأَخَذْنَـٰهُ أَخْذًا وَبِيلًا﴿۱۶﴾

پس فرعون به نافرمانی آن رسول برخاست، ما هم او را به مجازاتی سخت گرفتیم.

فَكَيْفَ تَتَّقُونَ إِن كَفَرْتُمْ يَوْمًا يَجْعَلُ ٱلْوِلْدَٰنَ شِيبًا﴿۱۷﴾

اگر شما انکار ورزید، چگونه از [مجازات‌] روزی که کودکان(۱) را پیر(۲) می‌کند، پرهیز می‌کنید؟

ٱلسَّمَآءُ مُنفَطِرٌۢ بِهِۦ ۚ كَانَ وَعْدُهُۥ مَفْعُولًا﴿۱۸﴾

آسمان از [هیبت‌] آن [روز‌] شکافته خواهد شد؛ وعده الهی انجام یافتنی است.

إِنَّ هَـٰذِهِۦ تَذْكِرَةٌ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلًا﴿۱۹﴾

این آیات تذکری است؛ پس هر که خواهد، راهی به سوی ‌صاحب‌اختیار خویش پی گیرد(۱).