۞ إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنَىٰ مِن ثُلُثَىِ ٱلَّيْلِ وَنِصْفَهُۥ وَثُلُثَهُۥ وَطَآئِفَةٌ مِّنَ ٱلَّذِينَ مَعَكَ ۚ وَٱللَّهُ يُقَدِّرُ ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ ۚ عَلِمَ أَن لَّن تُحْصُوهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۖ فَٱقْرَءُوا۟ مَا تَيَسَّرَ مِنَ ٱلْقُرْءَانِ ۚ عَلِمَ أَن سَيَكُونُ مِنكُم مَّرْضَىٰ ۙ وَءَاخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِى ٱلْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِن فَضْلِ ٱللَّهِ ۙ وَءَاخَرُونَ يُقَـٰتِلُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ ۖ فَٱقْرَءُوا۟ مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ ۚ وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَقْرِضُوا۟ ٱللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا ۚ وَمَا تُقَدِّمُوا۟ لِأَنفُسِكُم مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِندَ ٱللَّهِ هُوَ خَيْرًا وَأَعْظَمَ أَجْرًا ۚ وَٱسْتَغْفِرُوا۟ ٱللَّهَ ۖ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌۢ﴿۲۰﴾

‌صاحب‌اختیار تو آگاه است که تو و گروهی از همراهانت نزدیک دو ثلث(۱) یا نصف یا [حداقل‌] ثلث شب را [به عبادت‌] برمی‌خیزید؛ خداست که شب و روز را تقدیر می‌کند؛ [او‌] آگاه است که شما هرگز قادر نیستید این حدود را [برای شب‌زنده‌داری‌] به درستی رعایت کنید، لذا [به رحمت خود‌] بر شما بازگشت؛ اینک هر چه میسر است، [در ساعات شب‌] به تلاوت قرآن بپردازید؛ خدا می‌داند که برخی از شما بیمار خواهند بود، و برخی دیگر در طلب روزی از افزون‌بخشی خدا در سفرند، و گروهی دیگر در راه خدا جنگ می‌کنند؛ پس در همان حدّ که میسر است آیات قرآن را تلاوت کنید، و نماز برپا دارید و زکات بپردازید و [با انفاق مال خود‌] به خدا وامی نیکو بدهید؛ و هر نیکویی که برای خود پیش می‌فرستید، به صورت پاداشی بهتر و بزرگتر، آن را نزد خدا بازمی‌یابید؛ و از خدا آمرزش بخواهید؛ که خدا آمرزگاری است مهربان.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ﴿۱﴾

ای جامه بر خود پوشیده،

قُمْ فَأَنذِرْ﴿۲﴾

برخیز و [مردم را‌] هشدار بده،

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ﴿۳﴾

و ‌صاحب‌اختیارت را به بزرگی یاد کن،

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ﴿۴﴾

و جامه‌های خویش را پاکیزه دار،

وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ﴿۵﴾

و از اضطراب دوری گزین،

وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ﴿۶﴾

و منّت مگذار که [احسانت را‌] بزرگ بشماری(۱)،

وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ﴿۷﴾

و برای [انجام رسالتِ‌] ‌صاحب‌اختیارت شکیبا باش.

فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ﴿۸﴾

آنگاه که در صدادهنده بزرگ دمیده شود،

فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ﴿۹﴾

آن روز، روز دشواری است(۱)،

عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ﴿۱۰﴾

که برای انکارورزان ناهموار است(۱).

ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا﴿۱۱﴾

مرا با آن کس که او را به تنهایی آفریده‌ام، واگذار،

وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًا مَّمْدُودًا﴿۱۲﴾

که مال فراوان عطایش کردم،

وَبَنِينَ شُهُودًا﴿۱۳﴾

و فرزندانی حاضر [به خدمت‌]،

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًا﴿۱۴﴾

و [هرگونه نعمتی‌] به وفور برایش آماده کردم،

ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ﴿۱۵﴾

باز هم طمع بسته است که [بر نعمتهایش‌] بیفزایم.

كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِـَٔايَـٰتِنَا عَنِيدًا﴿۱۶﴾

هرگز! [چرا که‌] در برابر آیات ما ستیزه‌جوست است.

سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا﴿۱۷﴾

به زودی او را به ستوه می‌آورم.