عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ ٱللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا﴿۶﴾

چشمه‌ای که بندگان [خاصّ‌] خدا از آن می‌نوشند و [به هر جا که خواهند‌] روانش می‌سازند.

يُوفُونَ بِٱلنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُۥ مُسْتَطِيرًا﴿۷﴾

[همان بندگان که‌] به نذر [خود‌] وفا می‌کنند و از روزی که آسیب آن فراگیر است، می‌ترسند؛

وَيُطْعِمُونَ ٱلطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِۦ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا﴿۸﴾

و غذا[ی خود‌] را با وجود دوست داشتنش به بینوا و یتیم و اسیر می‌دهند(۱)؛

إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ ٱللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنكُمْ جَزَآءً وَلَا شُكُورًا﴿۹﴾

[با این نیت که‌] شما را برای خشنودی خدا اطعام می‌کنیم و از شما پاداش و سپاسی نمی‌خواهیم؛

إِنَّا نَخَافُ مِن رَّبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا﴿۱۰﴾

ما از ‌صاحب‌اختیار خود در مورد روزی که گرفته و دشوار است، می‌ترسیم.

فَوَقَىٰهُمُ ٱللَّهُ شَرَّ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمِ وَلَقَّىٰهُمْ نَضْرَةً وَسُرُورًا﴿۱۱﴾

خدا هم آنان را از آسیب آن روز نگاه می‌دارد و طراوت و سرور به آنان ارزانی می‌دارد(۱)؛

وَجَزَىٰهُم بِمَا صَبَرُوا۟ جَنَّةً وَحَرِيرًا﴿۱۲﴾

و در برابر پایداری ای که کردند، بهشت و آزادی(۱) به آنان پاداش می‌دهد(۲)،

مُّتَّكِـِٔينَ فِيهَا عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ ۖ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِيرًا﴿۱۳﴾

در حالی که بر تختها(۱) تکیه زده‌اند؛ نه حرارت آفتاب را احساس می‌کنند و نه سرمای سخت را؛

وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَـٰلُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا﴿۱۴﴾

سایه‌هایش در نزدیکی آنان است و میوه‌هایش(۱) به سهولت در دسترس است.

وَيُطَافُ عَلَيْهِم بِـَٔانِيَةٍ مِّن فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا۠﴿۱۵﴾

و ظرفهای سیمین و جامهای(۱) بلورین پیرامون آنان گردانده می‌شود،

قَوَارِيرَا۟ مِن فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا﴿۱۶﴾

بلورهای(۱) نقره فام که آنها را متناسب اندازه کرده‌اند.

وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا﴿۱۷﴾

در آنجا از قدحی نوشانیده می‌شوند که آمیزه آن زنجبیل است؛

عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلْسَبِيلًا﴿۱۸﴾

از چشمه‌ای در بهشت به نام سلسبیل(۱).

۞ وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَّنثُورًا﴿۱۹﴾

و نوجوانانی همواره شاداب گرد آنان [به خدمت‌] می‌گردند که ایشان را چون ببینی، مرواریدهایی پراکنده می‌پنداری.

وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا﴿۲۰﴾

و چون بدانجا نظر افکنی، نعمتی فراوان و فرمانروایی باعظمتی خواهی دید.

عَـٰلِيَهُمْ ثِيَابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ ۖ وَحُلُّوٓا۟ أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٍ وَسَقَىٰهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا﴿۲۱﴾

بر اندامشان جامه‌های سبزرنگ از دیبای ظریف و نیز دیبای ستبر است، و به دستواره‌های سیمین آراسته شده‌اند؛ و ‌صاحب‌اختیارشان آشامیدنی پاک به آنان می‌نوشاند.

إِنَّ هَـٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَآءً وَكَانَ سَعْيُكُم مَّشْكُورًا﴿۲۲﴾

این [نعمات‌] به عنوان پاداش در اختیار شماست و تلاشتان مورد نظر [خدا‌] بوده است.

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ ٱلْقُرْءَانَ تَنزِيلًا﴿۲۳﴾

ما قرآن را تدریجاً [در طول دوران رسالت(۱)] بر تو نازل کردیم؛

فَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ ءَاثِمًا أَوْ كَفُورًا﴿۲۴﴾

برای حکم ‌صاحب‌اختیارت پایداری کن و از [هیچ‌] گناهکار یا ناسپاسی از میان آنان اطاعت مکن؛

وَٱذْكُرِ ٱسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلًا﴿۲۵﴾

و ویژگی[های] ‌صاحب‌اختیارت را بامداد و شبانگاه [همواره‌] یاد کن؛