وَمِنَ ٱلَّيْلِ فَٱسْجُدْ لَهُۥ وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا﴿۲۶﴾

و پاره‌ای از شب را برای خدا سجده [و نماز‌] به جای آر و بخشی بلند از شب را به تقدیس او پرداز(۱).

إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ يُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَآءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيلًا﴿۲۷﴾

این مردم، دنیای زودگذر را دوست می‌دارند و روز دشواری را که در پیش دارند، رها می‌کنند(۱).

نَّحْنُ خَلَقْنَـٰهُمْ وَشَدَدْنَآ أَسْرَهُمْ ۖ وَإِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَآ أَمْثَـٰلَهُمْ تَبْدِيلًا﴿۲۸﴾

ما آنان را آفریدیم و ارتباط اندامشان را استوار کردیم؛ و هر گاه بخواهیم، به جای آنان [گروه دیگری‌] مانند آنان را می‌آوریم.

إِنَّ هَـٰذِهِۦ تَذْكِرَةٌ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلًا﴿۲۹﴾

این آیات تذکری است؛ پس هر که خواهد، راهی را به سوی ‌صاحب‌اختیار خویش پی گیرد(۱).

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا﴿۳۰﴾

و خواست شما محدود در [قانونمندی و‌] خواست خداست(۱)؛ که خدا دانا و فرزانه است.

يُدْخِلُ مَن يَشَآءُ فِى رَحْمَتِهِۦ ۚ وَٱلظَّـٰلِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًۢا﴿۳۱﴾

هر که را بخواهد [و شایسته بداند‌]، در رحمت خویش درمی‌آورد(۱)؛ و برای ستمگران مجازاتی دردناک آماده کرده است.

وَٱلْمُرْسَلَـٰتِ عُرْفًا﴿۱﴾

سوگند به بادهای فرستاده‌شده به وجهی نیکو،

فَٱلْعَـٰصِفَـٰتِ عَصْفًا﴿۲﴾

و طوفانهای سخت،

وَٱلنَّـٰشِرَٰتِ نَشْرًا﴿۳﴾

و بادهای منتشرکننده [ابرها‌]،

فَٱلْفَـٰرِقَـٰتِ فَرْقًا﴿۴﴾

و جداسازان [حق از باطل‌]،

فَٱلْمُلْقِيَـٰتِ ذِكْرًا﴿۵﴾

و القاکنندگان وحی،

عُذْرًا أَوْ نُذْرًا﴿۶﴾

برای اتمام حجّت یا هشدار،

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٌ﴿۷﴾

که آنچه(۱) به شما وعده داده می‌شود، قطعاً واقع شدنی است.

فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتْ﴿۸﴾

آنگاه که ستارگان تیره شوند،

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتْ﴿۹﴾

و آنگاه که آسمان شکافته شود،

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ نُسِفَتْ﴿۱۰﴾

و کوهها فرو پاشد(۱)،

وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتْ﴿۱۱﴾

و آنگاه که رسولان به میقات خوانده شوند(۱).

لِأَىِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ﴿۱۲﴾

برای کدام روز تعیین وقت شده است؟

لِيَوْمِ ٱلْفَصْلِ﴿۱۳﴾

برای روز داوری(۱)؛

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ﴿۱۴﴾

خبر نداری روز داوری چگونه است!

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ﴿۱۵﴾

در آن روز وای به حال تکذیب‌‌کنندگان(۱).

أَلَمْ نُهْلِكِ ٱلْأَوَّلِينَ﴿۱۶﴾

مگر پیشینیان را [به کیفر انکار‌] هلاک نکردیم؟

ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ ٱلْـَٔاخِرِينَ﴿۱۷﴾

گروههای بعدی را هم در پی آنان می‌فرستیم.

كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ﴿۱۸﴾

با بزهکاران این گونه رفتار می‌کنیم.

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ﴿۱۹﴾

در آن روز وای به حال تکذیب‌‌کنندگان.