إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا﴿۳۱﴾

پرواپیشگان کامیابی دارند،

حَدَآئِقَ وَأَعْنَـٰبًا﴿۳۲﴾

بوستانها(۱) و تاکستانها و دختران بالغ(۲) و همسال(۳)،

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا﴿۳۳﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

وَكَأْسًا دِهَاقًا﴿۳۴﴾

و قدحهای لبریز از شراب.

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّٰبًا﴿۳۵﴾

در آنجا [گفتار‌] یاوه و تکذیبی نخواهند شنید؛

جَزَآءً مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًا﴿۳۶﴾

از جانب ‌صاحب‌اختیارت پاداشی بسنده [به آنان‌] داده شده است،

رَّبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَـٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا﴿۳۷﴾

[همان‌] ‌صاحب‌اختیار آسمانها و زمین و مابین آنها، خدای رحمان که در برابر [فرمان‌] او هیچ کس قادر به گفتگو نیست(۱)؛

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ صَفًّا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابًا﴿۳۸﴾

روزی که فرشته وحی(۱) و [سایر‌] فرشتگان به صف ایستند، و سخن نگویند، مگر کسی که خدای رحمان به او اذن داده است و سخنی درست گفته باشد.

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا﴿۳۹﴾

چنین روزی محقّق و حتمی است؛ پس هر که خواهد، راه بازگشتی به سوی ‌صاحب‌اختیارش در پیش گیرد.

إِنَّآ أَنذَرْنَـٰكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَـٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا﴿۴۰﴾

شما را نسبت به مجازاتی زودرس هشدار داده‌ایم؛ همان روزی که انسان رفتار گذشته خود را می‌بیند(۱) و [هر‌] انکارورز[ی] خواهد گفت: ای کاش خاک بودم [و برانگیخته نمی‌شدم‌].

وَٱلنَّـٰزِعَـٰتِ غَرْقًا﴿۱﴾

سوگند به بادهای سخت و ویرانگر(۱)،

وَٱلنَّـٰشِطَـٰتِ نَشْطًا﴿۲﴾

و بادهای رحمت آور(۱)،

وَٱلسَّـٰبِحَـٰتِ سَبْحًا﴿۳﴾

و انبوه ابرهای شناگر(۱)،

فَٱلسَّـٰبِقَـٰتِ سَبْقًا﴿۴﴾

که [در حرکت، بر یکدیگر‌] سبقت می‌گیرند،

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًا﴿۵﴾

و سوگند به فرشتگانی که [این‌] امور را سامان می‌دهند [که رستاخیز حتمی است‌].

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ﴿۶﴾

روزی که گردون بلرزد،

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ﴿۷﴾

در حالی که لرزش دیگری از پی آن درآید(۱).

قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ﴿۸﴾

دلهایی در آن روز هراسان است و دیدگانشان [از ترس‌] فروافتاده است(۱).

أَبْصَـٰرُهَا خَـٰشِعَةٌ﴿۹﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ﴿۱۰﴾

[همانان که امروز‌] می‌گویند: چگونه آنگاه که استخوانهایی(۱) پوسیده شدیم، به حال نخستین بازگردانده می‌شویم؟!

أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًا نَّخِرَةً﴿۱۱﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ﴿۱۲﴾

و [با تمسخر‌] اضافه می‌کنند که: در این صورت، این بازگشتی است زیانبار.

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ﴿۱۳﴾

[وقوع رستاخیز‌] فقط یک بانگ عظیم است.

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ﴿۱۴﴾

به ناگاه همه در صحرا[ی محشر‌] خواهند بود(۱).

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ﴿۱۵﴾

آیا داستان موسی به تو رسیده است؟