جَزَآؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّـٰتُ عَدْنٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًا ۖ رَّضِىَ ٱللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا۟ عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِىَ رَبَّهُۥ﴿۸﴾

پاداش آنان نزد ‌صاحب‌اختیارشان باغهای جاویدان بهشت است که نهرها در دامن آن جاری است و جاودانه در آن به سر برند؛ خدا از آنان راضی است و آنان نیز از خدا راضی‌اند؛ این [پاداش‌] برای کسی است که از پروردگار خود بترسد.

إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا﴿۱﴾

آنگاه(۱) که زمین با لرزش [خاصّ‌] خود به سختی لرزانده شود(۲)،

وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا﴿۲﴾

و بارهای سنگینش را بیرون افکند،

وَقَالَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا لَهَا﴿۳﴾

و انسان گوید: زمین را چه شده است؟

يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا﴿۴﴾

در آن روز زمین به سبب وحی ‌صاحب‌اختیارت، خبرهایش را بازگو خواهد کرد.

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا﴿۵﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَـٰلَهُمْ﴿۶﴾

در آن روز مردم با احوال مختلف(۱) بازمی‌گردند تا اعمالشان به آنان نمایانده شود(۲).

فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُۥ﴿۷﴾

پس هر که همسنگ ذرّه‌ای نیکی کند، آن را خواهد دید؛

وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُۥ﴿۸﴾

و هر که همسنگ ذرّه‌ای بدی کند، [نیز‌] آن را خواهد دید.

وَٱلْعَـٰدِيَـٰتِ ضَبْحًا﴿۱﴾

سوگند به ستوران تیزتک که نفس نفس زنند.

فَٱلْمُورِيَـٰتِ قَدْحًا﴿۲﴾

و [از ضربه سمهاشان‌] برق می‌جهانند،

فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًا﴿۳﴾

و بامدادان [بر دشمن‌] هجوم آرند،

فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًا﴿۴﴾

که بدان [یورش‌] غباری [سخت‌] برانگیزند،

فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا﴿۵﴾

و بدان [هجوم‌] در میان جمعی [از دشمن‌] ظاهر شوند،

إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌ﴿۶﴾

که انسان نسبت به ‌صاحب‌اختیارش ناسپاس است.

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ﴿۷﴾

و خود [نیز‌] بر این [ناسپاسی‌] گواه می‌باشد(۱)؛

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ﴿۸﴾

و در دوست داشتن ثروت، زیاده رو است.

۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ﴿۹﴾

مگر نمی‌داند زمانی که محتوای گورها برانگیخته شود(۱)،