وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ﴿۱۰﴾

و اسرار سینه‌ها عیان گردد(۱)،

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرٌۢ﴿۱۱﴾

در آن روز ‌صاحب‌اختیارشان به طور قطع از وضع آنان آگاه است.

ٱلْقَارِعَةُ﴿۱﴾

آن حادثه کوبنده؛

مَا ٱلْقَارِعَةُ﴿۲﴾

حادثه کوبنده چیست؟

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْقَارِعَةُ﴿۳﴾

خبر نداری که حادثه کوبنده چیست!

يَوْمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلْفَرَاشِ ٱلْمَبْثُوثِ﴿۴﴾

روزی [است‌] که مردم همچون پروانه[ها]ی پراکنده شوند،

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ٱلْمَنفُوشِ﴿۵﴾

و کوهها همچون پشمِ رنگارنگ حلاجی‌شده [متلاشی‌] گردند.

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ﴿۶﴾

پس هر که [در آن روز‌] برآوردِ [اعمال‌] ش(۱) وزین و باارزش باشد(۲)،

فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ﴿۷﴾

زندگی رضایت بخشی(۱) خواهد داشت؛

وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ﴿۸﴾

و امّا هر که برآوردِ [اعمال‌] ش سبک و بی‌ارزش باشد(۱)،

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٌ﴿۹﴾

پناهگاهش دوزخ است.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا هِيَهْ﴿۱۰﴾

و خبر نداری که دوزخ چگونه(۱) است!

نَارٌ حَامِيَةٌۢ﴿۱۱﴾

آتشی است گدازنده.

أَلْهَىٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ﴿۱﴾

افزون‌طلبی [و فخرفروشی‌] سرگرمتان ساخت(۱)،

حَتَّىٰ زُرْتُمُ ٱلْمَقَابِرَ﴿۲﴾

تا آنکه رسیدید لب گور(۱).

كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ﴿۳﴾

هان، به زودی متوجّه خواهید شد.

ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ﴿۴﴾

آری، به زودی متوجّه خواهید شد(۱).

كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ ٱلْيَقِينِ﴿۵﴾

حقا(۱)، اگر [حقیقت را‌] به علم یقین می‌دانستید [تفاخر شما را غافل نمی‌کرد(۲)‌].

لَتَرَوُنَّ ٱلْجَحِيمَ﴿۶﴾

قطعاً دوزخ را خواهید دید(۱)؛

ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ ٱلْيَقِينِ﴿۷﴾

آنگاه به دیده یقین آن را خواهید دید؛

ثُمَّ لَتُسْـَٔلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ ٱلنَّعِيمِ﴿۸﴾

آنگاه در آن روز در مورد نعمتها بازخواست خواهید شد.