قُلْ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ وَمَآ أُنزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ أُنزِلَ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْمَـٰعِيلَ وَإِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ وَٱلْأَسْبَاطِ وَمَآ أُوتِىَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَٱلنَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُۥ مُسْلِمُونَ﴿۸۴﴾

بگو: ما به خدا و به آنچه بر ما و ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و [پیامبران‌] دودمان [ش(۱)‌] نازل گردیده و نیز آنچه به موسی و عیسی و [سایر‌] پیامبران از [جانب‌] ‌صاحب‌اختیارشان داده شده است، ایمان داریم؛ میان هیچ یک از آن پیامبران تفاوتی قائل نمی‌شویم(۲) و در برابر خدا تسلیم هستیم.

وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ ٱلْإِسْلَـٰمِ دِينًا فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِنَ ٱلْخَـٰسِرِينَ﴿۸۵﴾

هر که دینی غیر از تسلیم [در برابر خدا(۱)‌] اختیار کند، هرگز از او پذیرفته نخواهد شد؛ و در آخرت در شمار زیانکاران خواهد بود.

كَيْفَ يَهْدِى ٱللَّهُ قَوْمًا كَفَرُوا۟ بَعْدَ إِيمَـٰنِهِمْ وَشَهِدُوٓا۟ أَنَّ ٱلرَّسُولَ حَقٌّ وَجَآءَهُمُ ٱلْبَيِّنَـٰتُ ۚ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۸۶﴾

چگونه خدا گروهی را هدایت کند که پس از ایمان راه انکار پیش گرفتند، در حالی که به حقانیت رسول گواهی دادند و نشانه‌های روشن بر آنان رسید؟ [البته‌] خدا ستمگران را هدایت نخواهد کرد(۱).

أُو۟لَـٰٓئِكَ جَزَآؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ ٱللَّهِ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ وَٱلنَّاسِ أَجْمَعِينَ﴿۸۷﴾

کیفرشان این است که مورد نفرین خدا و فرشتگان و تمامی مردم قرار گیرند،

خَـٰلِدِينَ فِيهَا لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ ٱلْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنظَرُونَ﴿۸۸﴾

همواره در آن [نفرین‌] باقی‌اند؛ نه مجازاتشان سبک خواهد شد و نه مهلت [عذرخواهی‌] یابند،

إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُوا۟ مِنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ وَأَصْلَحُوا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴿۸۹﴾

مگر کسانی که پس از آن توبه کردند و [رفتارشان را‌] اصلاح نمودند، که خدا آمرزگاری است مهربان(۱).

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بَعْدَ إِيمَـٰنِهِمْ ثُمَّ ٱزْدَادُوا۟ كُفْرًا لَّن تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلضَّآلُّونَ﴿۹۰﴾

امّا کسانی که پس از ایمان به راه انکار رفتند و بر ناباوری [خود، مصرانه‌] افزودند، توبه [اضطراری‌] آنان [به هنگام مرگ‌] هرگز پذیرفته نخواهد شد(۱)؛ و آنها همان گمراهانند(۲).

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَمَاتُوا۟ وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَن يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِم مِّلْءُ ٱلْأَرْضِ ذَهَبًا وَلَوِ ٱفْتَدَىٰ بِهِۦٓ ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ وَمَا لَهُم مِّن نَّـٰصِرِينَ﴿۹۱﴾

انکارورزانی که به حال انکار درگذشتند، اگر [برای آزادی خود از مجازات،‌] هم حجمِ زمین طلا بدهند، هرگز از هیچ یک از آنان پذیرفته نخواهد شد(۱)؛ و مجازاتی دردناک [در انتظار‌] دارند، در حالی که یاوری ندارند(۲).