وَكَيْفَ تَكْفُرُونَ وَأَنتُمْ تُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ ءَايَـٰتُ ٱللَّهِ وَفِيكُمْ رَسُولُهُۥ ۗ وَمَن يَعْتَصِم بِٱللَّهِ فَقَدْ هُدِىَ إِلَىٰ صِرَٰطٍ مُّسْتَقِيمٍ﴿۱۰۱﴾

چگونه انکار می‌ورزید با اینکه آیات خدا بر شما خوانده می‌شود و رسولش در میان شماست؟! و هر که به [کتاب‌] خدا چنگ زند، مسلّماً به راه راست هدایت خواهد شد.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِۦ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ﴿۱۰۲﴾

ای ایمان‌آوردگان، در برابر خدا آن گونه که شایسته اوست، پروا کنید(۱) و جز به حال تسلیم [در برابر او(۲)‌] از دنیا نروید.

وَٱعْتَصِمُوا۟ بِحَبْلِ ٱللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا۟ ۚ وَٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتَ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَآءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِۦٓ إِخْوَٰنًا وَكُنتُمْ عَلَىٰ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ ٱلنَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنْهَا ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ ٱللَّهُ لَكُمْ ءَايَـٰتِهِۦ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ﴿۱۰۳﴾

همگی به [قرآن،‌] رشته [ارتباط با‌] خدا چنگ زنید و پراکنده مشوید و نعمت خدای را بر خود به یاد آورید که دشمنان [یکدیگر‌] بودید و دلهای شما را الفت داد و به لطف او برادرانِ هم(۱) شدید؛ در صورتی که بر لبه پرتگاهی از آتش بودید و شما را از آن [ورطه‌] رهایی بخشید(۲)؛ خدا آیات خود را این گونه برای شما به روشنی بیان می‌کند، بسا که هدایت شوید.

وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى ٱلْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِٱلْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ ٱلْمُنكَرِ ۚ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ﴿۱۰۴﴾

باید از میان شما گروهی باشند(۱) که به نیکویی فرا خوانند و به رفتار شایسته فرمان دهند و از ناپسند بازدارند؛ و اینان رستگارند(۲).

وَلَا تَكُونُوا۟ كَٱلَّذِينَ تَفَرَّقُوا۟ وَٱخْتَلَفُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلْبَيِّنَـٰتُ ۚ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ﴿۱۰۵﴾

همچون کسانی نباشید که با آنکه نشانه‌های روشن بر آنان آشکار شد، پراکنده شدند و اختلاف ورزیدند؛ آنان مجازاتی بزرگ خواهند داشت؛

يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَتَسْوَدُّ وُجُوهٌ ۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ٱسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَكَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَـٰنِكُمْ فَذُوقُوا۟ ٱلْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ﴿۱۰۶﴾

[این مجازات‌] روزی [خواهد بود‌] که چهره‌هایی سپید و چهره‌هایی سیاه می‌شوند(۱)؛ آنگاه [به‌] سیه رویان [خواهند گفت:‌] چگونه پس از ایمان به راه انکار رفتید؟ پس به سزای انکارتان مجازات را بچشید.

وَأَمَّا ٱلَّذِينَ ٱبْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِى رَحْمَةِ ٱللَّهِ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ﴿۱۰۷﴾

و امّا سپیدرویان [در بهشت‌] جاودانه در رحمت خدا خواهند بود.

تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِٱلْحَقِّ ۗ وَمَا ٱللَّهُ يُرِيدُ ظُلْمًا لِّلْعَـٰلَمِينَ﴿۱۰۸﴾

این آیات خداست(۱) که به حق بر تو می‌خوانیم؛ و خدا هیچ ستمی را بر جهانیان نمی‌خواهد.