وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِأَعْدَآئِكُمْ ۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَلِيًّا وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ نَصِيرًا﴿۴۵﴾

خدا دشمنان شما را بهتر می‌شناسد؛ و خدا به عنوان کارساز و یاور کافی است.

مِّنَ ٱلَّذِينَ هَادُوا۟ يُحَرِّفُونَ ٱلْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِۦ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَٱسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَرَٰعِنَا لَيًّۢا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى ٱلدِّينِ ۚ وَلَوْ أَنَّهُمْ قَالُوا۟ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَٱسْمَعْ وَٱنظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَأَقْوَمَ وَلَـٰكِن لَّعَنَهُمُ ٱللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا﴿۴۶﴾

پاره‌ای از یهودیان، کلمات [کتاب خدا‌] را از مفهوم اصلی‌اش تحریف می‌کنند و می‌گویند: «شنیدیم و نافرمانی کردیم! بشنو که ناشنوا باشی» و با زبان بازی و برای طعن در دین «راعنا» [را به گونه زشتی بیان می‌کردند(۱)‌]؛ و اگر می‌گفتند: شنیدیم و اطاعت کردیم، [تو نیز‌] سخنان ما را بشنو و ناظر [احوال‌] ما باش، برای آنان بهتر و متین‌تر بود، ولی خدا آنان را به خاطر انکارشان نفرین کرده است و جز عدّه کمی ایمان نمی‌آورند.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ ءَامِنُوا۟ بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُم مِّن قَبْلِ أَن نَّطْمِسَ وُجُوهًا فَنَرُدَّهَا عَلَىٰٓ أَدْبَارِهَآ أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ أَصْحَـٰبَ ٱلسَّبْتِ ۚ وَكَانَ أَمْرُ ٱللَّهِ مَفْعُولًا﴿۴۷﴾

ای اهل‌کتاب، به قرآنی که نازل کرده‌ایم و کتاب شما را تصدیق می‌کند، باور آورید، قبل از آنکه [بینایی و شنوایی‌] چهره‌هایی را محو کنیم و آنها را به قهقرا بازگردانیم [تا در تشخیص راه، سرگشته بمانند(۱)‌]، یا همچون افراد [داستان‌] شنبه(۲) نفرینشان کنیم(۳)، و فرمان خدا انجام یافتنی است.

إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِۦ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَآءُ ۚ وَمَن يُشْرِكْ بِٱللَّهِ فَقَدِ ٱفْتَرَىٰٓ إِثْمًا عَظِيمًا﴿۴۸﴾

خدا این [گناه را‌] که برایش [در قدرت‌] شریک قائل شوند نمی‌بخشد، و[لی‌] غیر از آن را برای هر که بخواهد [و شایسته بداند‌] می‌بخشد؛ و هر که برای خدا شریک قائل شود، گناهی عظیم بربافته است(۱).

أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنفُسَهُم ۚ بَلِ ٱللَّهُ يُزَكِّى مَن يَشَآءُ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا﴿۴۹﴾

آیا توجّه نکرده‌ای به کسانی که خودستایی می‌کنند(۱)؟ خداست که هر که را بخواهد به پاکی می‌ستاید(۲) و مورد کمترین ظلمی قرار نخواهند گرفت.

ٱنظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلْكَذِبَ ۖ وَكَفَىٰ بِهِۦٓ إِثْمًا مُّبِينًا﴿۵۰﴾

ببین چگونه دروغ به خدا نسبت می‌دهند(۱)؛ و همین عمل به عنوان گناه آشکار کافی است.

أَلَمْ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ نَصِيبًا مِّنَ ٱلْكِتَـٰبِ يُؤْمِنُونَ بِٱلْجِبْتِ وَٱلطَّـٰغُوتِ وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا۟ هَـٰٓؤُلَآءِ أَهْدَىٰ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ سَبِيلًا﴿۵۱﴾

آیا توجّه نکرده‌ای به کسانی که اطلاع محدودی از کتاب [آسمانی‌] یافته‌اند(۱) [و بنا به مصلحت روز‌] به بت[ها] و طاغوتها می‌گروند و درباره انکارورزان اظهار می‌دارند که: اینها راه‌یافته‌تر از مؤمنین هستند(۲)؟!