۞ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ كُونُوا۟ قَوَّٰمِينَ بِٱلْقِسْطِ شُهَدَآءَ لِلَّهِ وَلَوْ عَلَىٰٓ أَنفُسِكُمْ أَوِ ٱلْوَٰلِدَيْنِ وَٱلْأَقْرَبِينَ ۚ إِن يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيرًا فَٱللَّهُ أَوْلَىٰ بِهِمَا ۖ فَلَا تَتَّبِعُوا۟ ٱلْهَوَىٰٓ أَن تَعْدِلُوا۟ ۚ وَإِن تَلْوُۥٓا۟ أَوْ تُعْرِضُوا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا﴿۱۳۵﴾

ای ایمان‌آوردگان، همواره برای عدالت ایستاده باشید و برای خدا گواهی دهید، هرچند که به زیان خودتان یا پدر و مادر و نزدیکان[تان] باشد؛ خواه [طرف مورد شهادت‌] بی‌نیاز باشد یا نیازمند، [در هر حال‌] خدا نسبت به [رعایت حال‌] فقیر و غنی(۱) سزاوارتر است؛ پس پیرو هوای نفس مباشید، که از عدالت بازمی‌مانید؛ و اگر [شهادت را‌] تحریف یا [از ادای آن‌] روی گردانید، محقّقاً خدا از آنچه می‌کنید آگاه است(۲).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ ءَامِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَٱلْكِتَـٰبِ ٱلَّذِى نَزَّلَ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَٱلْكِتَـٰبِ ٱلَّذِىٓ أَنزَلَ مِن قَبْلُ ۚ وَمَن يَكْفُرْ بِٱللَّهِ وَمَلَـٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَـٰلًۢا بَعِيدًا﴿۱۳۶﴾

ای ایمان‌آوردگان، به خدا و رسولش و کتابی که بر وی نازل کرد و کتاب [هایی‌] که قبلاً نازل کرده است، ایمان آورید؛ و هر که خدا و فرشتگان و کتابها و رسولانش و [نیز‌] روز واپسین را انکار کند، در گمراهی بی‌پایانی افتاده است.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ ثُمَّ كَفَرُوا۟ ثُمَّ ءَامَنُوا۟ ثُمَّ كَفَرُوا۟ ثُمَّ ٱزْدَادُوا۟ كُفْرًا لَّمْ يَكُنِ ٱللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلًۢا﴿۱۳۷﴾

افرادی که ایمان آوردند و سپس انکار کردند و باز ایمان آوردند و دگربار به راه انکار رفتند و بر انکار خود افزودند، خدا بر آن نیست که بیامرزدشان و به راهی هدایتشان کند(۱).

بَشِّرِ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا﴿۱۳۸﴾

دورویان را خبر بده که مجازاتی دردناک [در انتظار‌] دارند.

ٱلَّذِينَ يَتَّخِذُونَ ٱلْكَـٰفِرِينَ أَوْلِيَآءَ مِن دُونِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۚ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ ٱلْعِزَّةَ فَإِنَّ ٱلْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا﴿۱۳۹﴾

همانان که انکارورزان را به جای مؤمنان به دوستی [خود‌] گرفته‌اند، آیا عزّت را نزد آنها می‌جویند؟ در حالی که عزّت به تمامی دست خداست(۱).

وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى ٱلْكِتَـٰبِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ ءَايَـٰتِ ٱللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوا۟ مَعَهُمْ حَتَّىٰ يَخُوضُوا۟ فِى حَدِيثٍ غَيْرِهِۦٓ ۚ إِنَّكُمْ إِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ جَامِعُ ٱلْمُنَـٰفِقِينَ وَٱلْكَـٰفِرِينَ فِى جَهَنَّمَ جَمِيعًا﴿۱۴۰﴾

در کتاب [خدا‌] برای شما [این حکم‌] نازل شده است(۱) که چون شنیدید آیات خدا مورد انکار و استهزا[ی گروهی‌] قرار می‌گیرد، با آنان منشینید تا به سخنی دیگر پردازند(۲)، وگرنه شما هم هماهنگ با آنها خواهید شد؛ محقّقاً خدا دورویان و انکارورزان را در دوزخ گرد می‌آورد؛