وَٱذْكُرُوٓا۟ إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَآءَ مِنۢ بَعْدِ عَادٍ وَبَوَّأَكُمْ فِى ٱلْأَرْضِ تَتَّخِذُونَ مِن سُهُولِهَا قُصُورًا وَتَنْحِتُونَ ٱلْجِبَالَ بُيُوتًا ۖ فَٱذْكُرُوٓا۟ ءَالَآءَ ٱللَّهِ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ﴿۷۴﴾

و [به یاد آرید] زمانی را که [خدا‌] شما را پس از قوم عاد جانشین [آنان‌] قرار داد و در این سرزمین مستقر ساخت که در دشتهایش(۱) قصرهایی بنا می‌کنید و کوهستانها را برای ساختن خانه‌ها می‌تراشید؛ پس مظاهر قدرت خدا را به یاد آرید و در زمین تبهکارانه سرکشی نکنید.

قَالَ ٱلْمَلَأُ ٱلَّذِينَ ٱسْتَكْبَرُوا۟ مِن قَوْمِهِۦ لِلَّذِينَ ٱسْتُضْعِفُوا۟ لِمَنْ ءَامَنَ مِنْهُمْ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ صَـٰلِحًا مُّرْسَلٌ مِّن رَّبِّهِۦ ۚ قَالُوٓا۟ إِنَّا بِمَآ أُرْسِلَ بِهِۦ مُؤْمِنُونَ﴿۷۵﴾

سران سروری‌خواه قومش به مؤمنانِ محروم گفتند: آیا یقین دارید که صالح [واقعاً‌] از جانب ‌صاحب‌اختیارش فرستاده شده است؟ گفتند: [بلی‌] مطمئنا به پیامی که او مأمور [ابلاغ‌] آن شده است، باور داریم.

قَالَ ٱلَّذِينَ ٱسْتَكْبَرُوٓا۟ إِنَّا بِٱلَّذِىٓ ءَامَنتُم بِهِۦ كَـٰفِرُونَ﴿۷۶﴾

سروری خواهان گفتند: و[لی‌] ما آنچه را که شما باور دارید انکار می‌کنیم.

فَعَقَرُوا۟ ٱلنَّاقَةَ وَعَتَوْا۟ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوا۟ يَـٰصَـٰلِحُ ٱئْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ﴿۷۷﴾

آنگاه ماده شتر را پی کردند(۱) و از فرمان ‌صاحب‌اختیارشان سر باز زدند(۲) و گفتند: ای صالح، اگر رسول [خدا‌] هستی، مجازاتی را که به ما وعده می‌دهی پیش آر(۳).

فَأَخَذَتْهُمُ ٱلرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا۟ فِى دَارِهِمْ جَـٰثِمِينَ﴿۷۸﴾

آنگاه زلزله آنان را فرا گرفت(۱) و در خانه‌های خویش از پای درآمدند.

فَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَـٰقَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّى وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلَـٰكِن لَّا تُحِبُّونَ ٱلنَّـٰصِحِينَ﴿۷۹﴾

صالح از آنان روی برتافت و [با خود‌] گفت: ای قوم من، پیام ‌صاحب‌اختیارم را به شما رساندم و برای شما خیرخواهی کردم، ولی شما خیرخواهان را دوست نمی‌دارید.

وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَتَأْتُونَ ٱلْفَـٰحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِّنَ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۸۰﴾

و لوط را [به یاد آر‌] آنگاه که به قوم خود گفت: آیا به عمل بی‌شرمانه‌ای دست می‌زنید که هیچ یک از جهانیان پیش از شما مرتکب نشده است؟

إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ ٱلرِّجَالَ شَهْوَةً مِّن دُونِ ٱلنِّسَآءِ ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ﴿۸۱﴾

برای کامرانی به جای زنان به مردان روی می‌آورید؛ حقّا که گروهی تجاوزکارید.