قُلْ هَلْ مِن شُرَكَآئِكُم مَّن يَبْدَؤُا۟ ٱلْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ ۚ قُلِ ٱللَّهُ يَبْدَؤُا۟ ٱلْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ﴿۳۴﴾

بگو: آیا از معبودان شما کسی هست که آفرینش را آغاز کند و سپس تکرار کند؟ بگو: تنها خداست که آفرینش را آغاز می‌کند و تکرار می‌کند، پس چگونه [از بندگی او‌] بازگردانده می‌شوید؟

قُلْ هَلْ مِن شُرَكَآئِكُم مَّن يَهْدِىٓ إِلَى ٱلْحَقِّ ۚ قُلِ ٱللَّهُ يَهْدِى لِلْحَقِّ ۗ أَفَمَن يَهْدِىٓ إِلَى ٱلْحَقِّ أَحَقُّ أَن يُتَّبَعَ أَمَّن لَّا يَهِدِّىٓ إِلَّآ أَن يُهْدَىٰ ۖ فَمَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ﴿۳۵﴾

بگو: آیا از معبودان شما، کسی هست که به حق هدایت کند؟ بگو: خداست که به حق هدایت می‌کند؛ آیا آن که به حق راه می‌نماید، برای پیروی سزاوارتر است یا آن که [خود‌] راه نمی‌یابد(۱)، مگر اینکه نشانش دهند؟ شما را چه می‌شود؟! چگونه داوری می‌کنید؟!

وَمَا يَتَّبِعُ أَكْثَرُهُمْ إِلَّا ظَنًّا ۚ إِنَّ ٱلظَّنَّ لَا يُغْنِى مِنَ ٱلْحَقِّ شَيْـًٔا ۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌۢ بِمَا يَفْعَلُونَ﴿۳۶﴾

بیشترشان فقط پیرو گمانند؛ در حالی که گمان برای [شناخت‌] حقیقت کافی نیست؛ البته خدا به آنچه می‌کنند داناست.

وَمَا كَانَ هَـٰذَا ٱلْقُرْءَانُ أَن يُفْتَرَىٰ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلَـٰكِن تَصْدِيقَ ٱلَّذِى بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ ٱلْكِتَـٰبِ لَا رَيْبَ فِيهِ مِن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۳۷﴾

این قرآن [کتابی‌] نیست که ساخته و پرداخته غیر خدا باشد و لکن تصدیق کتب پیش از خود و بیان واضح شریعت مکتوب است و بی‌تردید از جانب ‌صاحب‌اختیار جهانیان است(۱)

أَمْ يَقُولُونَ ٱفْتَرَىٰهُ ۖ قُلْ فَأْتُوا۟ بِسُورَةٍ مِّثْلِهِۦ وَٱدْعُوا۟ مَنِ ٱسْتَطَعْتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ﴿۳۸﴾

مگر می‌گویند: قرآن را خودش جعل کرده است(۱)؛ بگو: اگر راست می‌گویید یک سوره مثل آن(۲) بیاورید و در برابر خدا، هر که را می‌توانید [به کمک‌] فرا خوانید(۳).

بَلْ كَذَّبُوا۟ بِمَا لَمْ يُحِيطُوا۟ بِعِلْمِهِۦ وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيلُهُۥ ۚ كَذَٰلِكَ كَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۖ فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۳۹﴾

آنها حقایقی را دروغ شمردند که به [چگونگی‌] آن احاطه علمی نداشتند و هنوز واقعیتش بر آنان آشکار نشده است؛ پیشینیانشان هم همین گونه [پیامبران وقت را‌] تکذیب می‌کردند و ببین سرانجام ستمگران چگونه بود.

وَمِنْهُم مَّن يُؤْمِنُ بِهِۦ وَمِنْهُم مَّن لَّا يُؤْمِنُ بِهِۦ ۚ وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِٱلْمُفْسِدِينَ﴿۴۰﴾

برخی از آنان قرآن را باور می‌کنند و برخی [هم با انگیزه تبهکاری‌] انکارش می‌کنند؛ و ‌صاحب‌اختیار تو، به [حال‌] تبهکاران آگاه‌تر است.

وَإِن كَذَّبُوكَ فَقُل لِّى عَمَلِى وَلَكُمْ عَمَلُكُمْ ۖ أَنتُم بَرِيٓـُٔونَ مِمَّآ أَعْمَلُ وَأَنَا۠ بَرِىٓءٌ مِّمَّا تَعْمَلُونَ﴿۴۱﴾

اگر تو را ‌دروغ‌پرداز شمردند، بگو: [نتایج‌] تلاش من برای خودم و [نتایج‌] تلاش شما هم برای خود شماست؛ شما با روش من بیگانه‌اید و من [هم‌] با روش شما بیگانه هستم(۱).

وَمِنْهُم مَّن يَسْتَمِعُونَ إِلَيْكَ ۚ أَفَأَنتَ تُسْمِعُ ٱلصُّمَّ وَلَوْ كَانُوا۟ لَا يَعْقِلُونَ﴿۴۲﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.