وَإِن يَمْسَسْكَ ٱللَّهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُۥٓ إِلَّا هُوَ ۖ وَإِن يُرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلَا رَآدَّ لِفَضْلِهِۦ ۚ يُصِيبُ بِهِۦ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ ۚ وَهُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ﴿۱۰۷﴾

اگر خدا تو را گزندی برساند، بردارنده‌ای جز خودش وجود ندارد؛ و اگر برای تو خیری بخواهد، هیچ مانعی بازدارنده افزون‌بخشی او نخواهد شد(۱)؛ افزون‌بخشی خود را به هر که از بندگانش که بخواهد [و شایسته ببیند‌] نصیب می‌کند؛ و او آمرزگار و مهربان است.

قُلْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ قَدْ جَآءَكُمُ ٱلْحَقُّ مِن رَّبِّكُمْ ۖ فَمَنِ ٱهْتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهْتَدِى لِنَفْسِهِۦ ۖ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۖ وَمَآ أَنَا۠ عَلَيْكُم بِوَكِيلٍ﴿۱۰۸﴾

بگو: ای مردم، [پیام‌] حق از جانب ‌صاحب‌اختیارتان برای شما فرا رسید؛ هر که هدایت شود، به سود خویش هدایت می‌شود و هر که گمراه گشت، به زیان خویش گمراه می‌شود؛ و من کارگزار شما نیستم.

وَٱتَّبِعْ مَا يُوحَىٰٓ إِلَيْكَ وَٱصْبِرْ حَتَّىٰ يَحْكُمَ ٱللَّهُ ۚ وَهُوَ خَيْرُ ٱلْحَـٰكِمِينَ﴿۱۰۹﴾

[از‌] آنچه برتو وحی می‌شود پیروی کن و شکیبا باش تا خدا [میان تو و آنان‌] داوری کند(۱)؛ و او بهترین داوران است.

الٓر ۚ كِتَـٰبٌ أُحْكِمَتْ ءَايَـٰتُهُۥ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِن لَّدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ﴿۱﴾

الف، لام، راء؛ [این‌] کتابی است که آیاتش از جانب فرزانه‌ای آگاه استحکام یافته، آنگاه به وضوح بیان شده است؛

أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّا ٱللَّهَ ۚ إِنَّنِى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ﴿۲﴾

[پیامش این است‌] که جز خدای را بندگی نکنید؛ من از جانب او برای شما هشداردهنده و بشارت‌دهنده‌ام؛

وَأَنِ ٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُم مَّتَـٰعًا حَسَنًا إِلَىٰٓ أَجَلٍ مُّسَمًّى وَيُؤْتِ كُلَّ ذِى فَضْلٍ فَضْلَهُۥ ۖ وَإِن تَوَلَّوْا۟ فَإِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيرٍ﴿۳﴾

و اینکه از ‌صاحب‌اختیار خویش آمرزش بخواهید و به درگاه او بازآیید، تا شما را از بهره‌ای نیکو تا سرآمدی معین برخوردار نماید(۱) و پاداش هر صاحب فضیلتی را عطا کند؛ و اگر روی برتابید(۲)، از مجازات روزی بزرگ بر شما می‌ترسم.

إِلَى ٱللَّهِ مَرْجِعُكُمْ ۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ﴿۴﴾

بازگشت شما به پیشگاه خداست و او بر هر کاری تواناست.

أَلَآ إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا۟ مِنْهُ ۚ أَلَا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيَابَهُمْ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ ۚ إِنَّهُۥ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ﴿۵﴾

آگاه باشید که آنان [هنگام دعوت پیامبر‌] خود را به کناری می‌کشند تا از او پنهان شوند؛ آگاه باشید که آنگاه که خود را پنهان می‌دارند(۱)، خدا هر چه پنهان و آشکار کنند می‌داند(۲)، که او به راز دلها داناست.