وَمَا تَسْـَٔلُهُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَـٰلَمِينَ﴿۱۰۴﴾

و تو هیچ پاداشی بر این [پیام‌] از آنان نمی‌خواهی؛ قرآن جز یادآوری برای جهانیان نیست.

وَكَأَيِّن مِّنْ ءَايَةٍ فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ﴿۱۰۵﴾

و چه بسیار نشانه‌ها[یی از الوهیت خدا‌] در آسمانها و زمین هست که به حال اعراض از کنارش می‌گذرند(۱).

وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُم بِٱللَّهِ إِلَّا وَهُم مُّشْرِكُونَ﴿۱۰۶﴾

و بیشتر آنان هم ایمان نمی‌آورند، مگر اینکه [هنوز‌] در بندهای شرک [و تکیه بر ستمگران قدرتمند‌] اسیرند(۱).

أَفَأَمِنُوٓا۟ أَن تَأْتِيَهُمْ غَـٰشِيَةٌ مِّنْ عَذَابِ ٱللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ﴿۱۰۷﴾

آیا ایمن شدند از اینکه مجازاتی فراگیر از جانب خدا دامنگیرشان شود، یا رستاخیز در حال غفلتشان ناگهان بر آنان فرا رسد.

قُلْ هَـٰذِهِۦ سَبِيلِىٓ أَدْعُوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا۠ وَمَنِ ٱتَّبَعَنِى ۖ وَسُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلْمُشْرِكِينَ﴿۱۰۸﴾

بگو: این راه من است که من با بصیرت به سوی خدا فرا می‌خوانم؛ و پیروان من نیز [چنین می‌کنند‌]؛ و خدای را تقدیس می‌کنم و در جرگه شرک‌‌‌ورزان نیستم.

وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًا نُّوحِىٓ إِلَيْهِم مِّنْ أَهْلِ ٱلْقُرَىٰٓ ۗ أَفَلَمْ يَسِيرُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ فَيَنظُرُوا۟ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۗ وَلَدَارُ ٱلْـَٔاخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ﴿۱۰۹﴾

قبل از تو هم [هیچ پیامبری‌] نفرستادیم جز مردانی از اهل شهرها که به آنان وحی می‌کردیم [و هیچ کدام فرشته نبودند(۱)‌]؛ مگر جهانگردی نکرده‌اند تا ببینند سرانجام پیشینیانشان چگونه بود؟ و سرای آخرت برای پرواپیشگان بهتر است؛ آیا خردورزی نمی‌کنید؟

حَتَّىٰٓ إِذَا ٱسْتَيْـَٔسَ ٱلرُّسُلُ وَظَنُّوٓا۟ أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا۟ جَآءَهُمْ نَصْرُنَا فَنُجِّىَ مَن نَّشَآءُ ۖ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُنَا عَنِ ٱلْقَوْمِ ٱلْمُجْرِمِينَ﴿۱۱۰﴾

[انکارِ پیشینیان ادامه داشت‌] تا وقتی(۱) که رسولان نومید شدند و پنداشتند که [در مورد یاری خدا‌] به آنان دروغ گفته شده است(۲)، [آنگاه‌] یاری ما بر پیامبران رسید و هر که را خواستیم [و لایق دیدیم‌]، مورد نجات قرار گرفت(۳)؛ و سختگیری ما از بزهکاران بازگردانده نخواهد شد.

لَقَدْ كَانَ فِى قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِّأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ ۗ مَا كَانَ حَدِيثًا يُفْتَرَىٰ وَلَـٰكِن تَصْدِيقَ ٱلَّذِى بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيلَ كُلِّ شَىْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ﴿۱۱۱﴾

در داستان آنان برای خردمندان(۱) عبرتی است؛ [این قرآن‌] سخنی به دروغ بافته نیست، بلکه تصدیق کتابهای پیش از خود و بیان واضح هر چیزی است، و هدایت و رحمتی است برای اهل ایمان.