الٓمٓر ۚ تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ۗ وَٱلَّذِىٓ أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ٱلْحَقُّ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يُؤْمِنُونَ﴿۱﴾

الف، لام، میم، راء؛ این آیاتِ(۱) کتاب [خدا‌] است و آنچه از جانب ‌صاحب‌اختیارت بر تو نازل شده، راست است، ولی بیشتر مردم باور ندارند.

ٱللَّهُ ٱلَّذِى رَفَعَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ۖ ثُمَّ ٱسْتَوَىٰ عَلَى ٱلْعَرْشِ ۖ وَسَخَّرَ ٱلشَّمْسَ وَٱلْقَمَرَ ۖ كُلٌّ يَجْرِى لِأَجَلٍ مُّسَمًّى ۚ يُدَبِّرُ ٱلْأَمْرَ يُفَصِّلُ ٱلْـَٔايَـٰتِ لَعَلَّكُم بِلِقَآءِ رَبِّكُمْ تُوقِنُونَ﴿۲﴾

خداست که آسمانها را بدون ستونهایی(۱) قابل رؤیت برافراشت(۲)، آنگاه بر عرش [تدبیر‌] مستقر گشت و خورشید و ماه را که هر یک تا سرآمد معینی در سیرند، در خدمت [شما‌] گماشت(۳)؛ امور [جهان‌] را او تدبیر می‌کند و نشانه‌ها[ی الوهیتش‌] را به وضوح بیان می‌کند، بسا که به لقای ‌صاحب‌اختیارتان یقین کنید.

وَهُوَ ٱلَّذِى مَدَّ ٱلْأَرْضَ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَٰسِىَ وَأَنْهَـٰرًا ۖ وَمِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِ جَعَلَ فِيهَا زَوْجَيْنِ ٱثْنَيْنِ ۖ يُغْشِى ٱلَّيْلَ ٱلنَّهَارَ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ﴿۳﴾

اوست که زمین را گسترد و در آن کوههای(۱) ثابت و نهرهایی پدید آورد؛ و از همه میوه‌ها در آن به صورت زوج(۲) آفرید و روز را به [پرده‌] شب می‌پوشاند که در این [امور‌] برای اندیشمندان نشانه‌هایی است [از توان و تدبیر خدا‌].

وَفِى ٱلْأَرْضِ قِطَعٌ مُّتَجَـٰوِرَٰتٌ وَجَنَّـٰتٌ مِّنْ أَعْنَـٰبٍ وَزَرْعٌ وَنَخِيلٌ صِنْوَانٌ وَغَيْرُ صِنْوَانٍ يُسْقَىٰ بِمَآءٍ وَٰحِدٍ وَنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلَىٰ بَعْضٍ فِى ٱلْأُكُلِ ۚ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ﴿۴﴾

در زمین قطعاًتی است [با طبیعت مختلف‌] مجاور یکدیگر و باغهایی از درختان انگور و کشتزارها و درختان خرمای نر و ماده(۱) که با یک آب آبیاری می‌شوند، با این حال میوه آنها را بر یکدیگر برتری داده‌ایم؛ به راستی در این [امور‌] برای گروهی که خردورزی می‌کنند نشانه‌هایی است [از توان و تدبیر خدا‌].

۞ وَإِن تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ أَءِذَا كُنَّا تُرَٰبًا أَءِنَّا لَفِى خَلْقٍ جَدِيدٍ ۗ أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِرَبِّهِمْ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلْأَغْلَـٰلُ فِىٓ أَعْنَاقِهِمْ ۖ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ﴿۵﴾

اگر جای شگفتی باشد، شگفت از گفتار آنان است که [می‌گویند‌] آیا چون [پوسیده و‌] خاک شدیم، به آفرینش جدیدی درمی‌آییم(۱)؟! آنان ‌صاحب‌اختیارشان را انکار کرده‌اند، و [همین انکار‌] زنجیرهایی است برگردنشان؛ و جاودانه دوزخی‌اند.