۞ أَفَمَن يَعْلَمُ أَنَّمَآ أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ٱلْحَقُّ كَمَنْ هُوَ أَعْمَىٰٓ ۚ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُو۟لُوا۟ ٱلْأَلْبَـٰبِ﴿۱۹﴾

آیا کسی که آگاهی دارد که آنچه از جانب ‌صاحب‌اختیارت بر تو نازل شده است، حقیقت دارد، همچون کسی است که کور [دل‌] است؟ تنها خردمندانِ با خلوص پند می‌پذیرند؛

ٱلَّذِينَ يُوفُونَ بِعَهْدِ ٱللَّهِ وَلَا يَنقُضُونَ ٱلْمِيثَـٰقَ﴿۲۰﴾

همانان که به پیمان الهی وفا می‌کنند و پیمان نمی‌شکنند؛

وَٱلَّذِينَ يَصِلُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوٓءَ ٱلْحِسَابِ﴿۲۱﴾

و آنان که روابط [نیکوی خویشاوندی‌] را(۱) که خدا به برقراری آن فرمان داده است، حفظ می‌کنند و از [تصوّر معصیت در مقابل‌] ‌صاحب‌اختیارشان بیمناکند و از سختی حساب ترس دارند.

وَٱلَّذِينَ صَبَرُوا۟ ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَأَنفَقُوا۟ مِمَّا رَزَقْنَـٰهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً وَيَدْرَءُونَ بِٱلْحَسَنَةِ ٱلسَّيِّئَةَ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ عُقْبَى ٱلدَّارِ﴿۲۲﴾

و کسانی که در جستجوی خشنودی ‌صاحب‌اختیارشان شکیبایی می‌ورزند و نماز برپا می‌دارند و از آنچه روزیشان کرده‌ایم، در نهان و آشکار انفاق می‌کنند(۱) و بدی را با نیکی دفع می‌کنند(۲)، آنان هستند که نیک فرجامی خواهند داشت؛

جَنَّـٰتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا وَمَن صَلَحَ مِنْ ءَابَآئِهِمْ وَأَزْوَٰجِهِمْ وَذُرِّيَّـٰتِهِمْ ۖ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِم مِّن كُلِّ بَابٍ﴿۲۳﴾

[همان‌] باغهای جاویدان بهشت که به اتّفاق پدران [و مادران‌] و همسران و فرزندانِ صالحشان به آن درآیند(۱) و فرشتگان از هر دری بر [ای پذیرایی‌] آنان وارد خواهند شد.

سَلَـٰمٌ عَلَيْكُم بِمَا صَبَرْتُمْ ۚ فَنِعْمَ عُقْبَى ٱلدَّارِ﴿۲۴﴾

[و گویند:‌] سلام بر شما به خاطر پایداری که کرده‌اید؛ و [به راستی‌] آسایش آخرت نیکوست.

وَٱلَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعْدِ مِيثَـٰقِهِۦ وَيَقْطَعُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ ۙ أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمُ ٱللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوٓءُ ٱلدَّارِ﴿۲۵﴾

و کسانی که پیمان خدا را پس از بستن آن می‌شکنند(۱) و روابط [نیکوی خویشاوندی‌] را(۲) که خدا به برقراری آن فرمان داده است، می‌گسلند و در زمین تبهکاری می‌کنند، مورد نفرین [خدا و مردم‌] هستند و دشواری آخرت را [در انتظار‌] دارند.

ٱللَّهُ يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقْدِرُ ۚ وَفَرِحُوا۟ بِٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا وَمَا ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ إِلَّا مَتَـٰعٌ﴿۲۶﴾

خداست که روزی را بر هر که بخواهد، فراخی بخشد و یا محدود گرداند؛ و [بیشتر مردم‌] به زندگی دنیا شادمانند؛ در حالی که زندگی دنیا در مقایسه با آخرت برخورداری ای [زودگذر‌] است.

وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَوْلَآ أُنزِلَ عَلَيْهِ ءَايَةٌ مِّن رَّبِّهِۦ ۗ قُلْ إِنَّ ٱللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِىٓ إِلَيْهِ مَنْ أَنَابَ﴿۲۷﴾

انکارورزان می‌گویند: چرا معجزه‌ای از ‌صاحب‌اختیارش بر او نازل نشده است؟؛ بگو: خدا هر که را بخواهد، گمراه می‌کند(۱) و هر که [به سوی او‌] بازگردد، به سوی خویش هدایتش خواهد کرد.

ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ ٱللَّهِ ۗ أَلَا بِذِكْرِ ٱللَّهِ تَطْمَئِنُّ ٱلْقُلُوبُ﴿۲۸﴾

همانان که باور دارند و دلهاشان به یاد خدا آرام می‌گیرد، آگاه باشید که تنها با یاد خدا دلها آرامش می‌یابد(۱)