ثُمَّ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ يُخْزِيهِمْ وَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَآءِىَ ٱلَّذِينَ كُنتُمْ تُشَـٰٓقُّونَ فِيهِمْ ۚ قَالَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْعِلْمَ إِنَّ ٱلْخِزْىَ ٱلْيَوْمَ وَٱلسُّوٓءَ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ﴿۲۷﴾

آنگاه به روز رستاخیز رسوایشان خواهد کرد(۱) و خواهد گفت: [افرادی که در قدرت‌] شرکای من [تصوّر می‌کردید‌] که به خاطر آنان [با یکتاپرستان‌] مخالفت می‌کردید، کجا هستند؟ اهل دانش می‌گویند: امروز رسوایی و بد[بخت‌]ی نصیب انکارورزان است؛

ٱلَّذِينَ تَتَوَفَّىٰهُمُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ ظَالِمِىٓ أَنفُسِهِمْ ۖ فَأَلْقَوُا۟ ٱلسَّلَمَ مَا كُنَّا نَعْمَلُ مِن سُوٓءٍۭ ۚ بَلَىٰٓ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌۢ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ﴿۲۸﴾

همانان که فرشتگان جانشان را در حالی می‌گیرند(۱)، که نسبت به خویش ستمکار(۲) بوده‌اند؛ پس [ناگزیر‌] از در تسلیم درمی‌آیند(۳) [و می‌گویند‌] که ما خلافی نمی‌کردیم؛ آری، خدا از رفتارتان آگاه است.

فَٱدْخُلُوٓا۟ أَبْوَٰبَ جَهَنَّمَ خَـٰلِدِينَ فِيهَا ۖ فَلَبِئْسَ مَثْوَى ٱلْمُتَكَبِّرِينَ﴿۲۹﴾

از درهای دوزخ وارد شوید، در حالی که جاودانه در آن به سر برید؛ و به راستی جایگاه متکبّران بد [جایگاهی‌] است.

۞ وَقِيلَ لِلَّذِينَ ٱتَّقَوْا۟ مَاذَآ أَنزَلَ رَبُّكُمْ ۚ قَالُوا۟ خَيْرًا ۗ لِّلَّذِينَ أَحْسَنُوا۟ فِى هَـٰذِهِ ٱلدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۚ وَلَدَارُ ٱلْـَٔاخِرَةِ خَيْرٌ ۚ وَلَنِعْمَ دَارُ ٱلْمُتَّقِينَ﴿۳۰﴾

و از پرواپیشگان پرسیده می‌شود: ‌صاحب‌اختیار شما چه چیز نازل کرده است؟ گویند: بهترین [اندرزها‌] را(۱)؛ نیکوکاران در این جهان پاداش نیک دارند؛ و بی‌گمان سرای آخرت بهتر است؛ و به راستی جایگاه پرواپیشگان نیکوست.

جَنَّـٰتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ ۖ لَهُمْ فِيهَا مَا يَشَآءُونَ ۚ كَذَٰلِكَ يَجْزِى ٱللَّهُ ٱلْمُتَّقِينَ﴿۳۱﴾

در باغهای جاویدان بهشت وارد خواهند شد که نهرها در دامن آن جاری است؛ هر چه در آنجا اراده کنند، [در اختیار‌] دارند(۱)؛ خدا پرواپیشگان را این گونه پاداش خواهد داد؛

ٱلَّذِينَ تَتَوَفَّىٰهُمُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ طَيِّبِينَ ۙ يَقُولُونَ سَلَـٰمٌ عَلَيْكُمُ ٱدْخُلُوا۟ ٱلْجَنَّةَ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ﴿۳۲﴾

هم آنان که فرشتگان جانشان را در حالی می‌گیرند(۱)، که پاکند، [و به آنان‌] می‌گویند: سلام بر شما، به پاداش رفتارتان به بهشت درآیید(۲).

هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّآ أَن تَأْتِيَهُمُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ أَوْ يَأْتِىَ أَمْرُ رَبِّكَ ۚ كَذَٰلِكَ فَعَلَ ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ ٱللَّهُ وَلَـٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ﴿۳۳﴾

آیا [ستمگران‌] جز این انتظار می‌برند که فرشتگان [مرگ‌] به سراغشان آیند [و مهلتی نداشته باشند(۱)‌]، یا فرمانِ [مجازاتِ‌] ‌صاحب‌اختیارت فرا رسد؛ پیشینیانشان نیز همین گونه رفتار کردند؛ خدا بر آنان ستمی نکرد، بلکه خود در حق خویش ستم می‌کردند.

فَأَصَابَهُمْ سَيِّـَٔاتُ مَا عَمِلُوا۟ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ﴿۳۴﴾

[سرانجام‌] کیفرِ رفتارِ زشتشان آنان را فرا گرفت و مجازاتی که استهزایش می‌کردند، دامنگیرشان شد.