صفحه ۲۸۴
مَّن كَانَ يُرِيدُ ٱلْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهُۥ فِيهَا مَا نَشَآءُ لِمَن نُّرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهُۥ جَهَنَّمَ يَصْلَىٰهَا مَذْمُومًا مَّدْحُورًا﴿۱۸﴾
هر که [فقط] طالب [لذّات] زودگذر [دنیا] است، به هر که مصلحت بدانیم، به تشخیص خود به زودی در اختیارش قرار میدهیم، آنگاه دوزخ را نصیب او کنیم که نکوهیده و مطرود به آن درآید.
وَمَنْ أَرَادَ ٱلْـَٔاخِرَةَ وَسَعَىٰ لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ كَانَ سَعْيُهُم مَّشْكُورًا﴿۱۹﴾
و کسانی که [بهره] آخرت را بخواهند و چنان که شایسته آن است، با داشتن ایمان برای آن تلاش کنند، تلاش آنان مورد نظر [خدا] است.
كُلًّا نُّمِدُّ هَـٰٓؤُلَآءِ وَهَـٰٓؤُلَآءِ مِنْ عَطَآءِ رَبِّكَ ۚ وَمَا كَانَ عَطَآءُ رَبِّكَ مَحْظُورًا﴿۲۰﴾
به هر یک از این دو گروه از بخشش صاحباختیارت کمک خواهیم کرد؛ و [بهرهمندی از] بخشش صاحباختیار تو [برای هیچ کس] ممنوع و بازداشته نیست.
ٱنظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ ۚ وَلَلْـَٔاخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجَـٰتٍ وَأَكْبَرُ تَفْضِيلًا﴿۲۱﴾
ببین چگونه مردم را [در دنیا] بر یکدیگر برتری بخشیدهایم؛ درجات آخرت و برتریهایش بزرگتر و بیشتر است.
لَّا تَجْعَلْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُومًا مَّخْذُولًا﴿۲۲﴾
در کنار خدا معبود دیگری قرار مده، که نکوهیده و فروگذاشته خواهی ماند.2
۞ وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوٓا۟ إِلَّآ إِيَّاهُ وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَـٰنًا ۚ إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ ٱلْكِبَرَ أَحَدُهُمَآ أَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَّهُمَآ أُفٍّ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيمًا﴿۲۳﴾
صاحباختیار تو فرمان داده است که جز خودش را بندگی نکنید و به پدر و مادر [به شایستگی] نیکی کنید؛ هر گاه یکی از آنان یا هر دو در کنار تو به سالخوردگی رسند، به آنان مگو رنجیدهام از شما، و درشتی مکن و با آنان با اکرام صحبت کن.
وَٱخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ ٱلذُّلِّ مِنَ ٱلرَّحْمَةِ وَقُل رَّبِّ ٱرْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِى صَغِيرًا﴿۲۴﴾
و با مهربانی بالهای فروتنی در برابرشان بگستران و بگو: صاحباختیارا، به پاس آنکه مرا در کودکی پروراندهاند، بر آنان رحمت آور.
رَّبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَا فِى نُفُوسِكُمْ ۚ إِن تَكُونُوا۟ صَـٰلِحِينَ فَإِنَّهُۥ كَانَ لِلْأَوَّٰبِينَ غَفُورًا﴿۲۵﴾
صاحباختیارتان به اندیشههای درونی شما آگاهتر است؛ اگرشایستگی داشته باشید، در برابر توبه آوران آمرزگار است.
وَءَاتِ ذَا ٱلْقُرْبَىٰ حَقَّهُۥ وَٱلْمِسْكِينَ وَٱبْنَ ٱلسَّبِيلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا﴿۲۶﴾
حقوق خویشاوند و بینوا و درراه مانده را بپرداز، و[لی] باددستی مکن.
إِنَّ ٱلْمُبَذِّرِينَ كَانُوٓا۟ إِخْوَٰنَ ٱلشَّيَـٰطِينِ ۖ وَكَانَ ٱلشَّيْطَـٰنُ لِرَبِّهِۦ كَفُورًا﴿۲۷﴾
باد دستان یاران شیاطینند؛ و شیطان نسبت به صاحباختیارش همواره ناسپاس است.
قرآن مبین · علیاکبر طاهری قزوینی · mobinquran.ir