ٱلْحَجُّ أَشْهُرٌ مَّعْلُومَـٰتٌ ۚ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ ٱلْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوقَ وَلَا جِدَالَ فِى ٱلْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوا۟ مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ ٱللَّهُ ۗ وَتَزَوَّدُوا۟ فَإِنَّ خَيْرَ ٱلزَّادِ ٱلتَّقْوَىٰ ۚ وَٱتَّقُونِ يَـٰٓأُو۟لِى ٱلْأَلْبَـٰبِ﴿۱۹۷﴾

[موسم‌] حج ماههای معینی است(۱)؛ و هر که در آن ماهها ملتزم حج شود، [بداند که‌] ناسزاگویی و نافرمانی [خدا‌] و مجادله در اثنای حج روا نیست؛ و هر کار خیری که انجام دهید، خدا بر آن آگاهست؛ و [برای سفر آخرت‌] توشه برگیرید که بهترین توشه تقواست. ای خردمندان در برابر من پروا کنید.

لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَبْتَغُوا۟ فَضْلًا مِّن رَّبِّكُمْ ۚ فَإِذَآ أَفَضْتُم مِّنْ عَرَفَـٰتٍ فَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ عِندَ ٱلْمَشْعَرِ ٱلْحَرَامِ ۖ وَٱذْكُرُوهُ كَمَا هَدَىٰكُمْ وَإِن كُنتُم مِّن قَبْلِهِۦ لَمِنَ ٱلضَّآلِّينَ﴿۱۹۸﴾

گناهی بر شما نیست که [ضمن سفر حج‌] در طلب [روزی و‌] افزون‌بخشی ‌صاحب‌اختیار خویش باشید(۱) و هنگامی که از عرفات(۲) کوچ کردید، خدا را در مشعرالحرام یاد کنید(۳)، آن گونه که شما را راهبری کرد؛ و بی‌تردید قبل از آن در زمره گمراهان بودید.

ثُمَّ أَفِيضُوا۟ مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ ٱلنَّاسُ وَٱسْتَغْفِرُوا۟ ٱللَّهَ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴿۱۹۹﴾

آنگاه [همه با هم و‌] از طریقی که انبوه مردم بازمی‌گردند [به سوی سرزمین منی‌] کوچ کنید و از خدا آمرزش بخواهید، که خدا آمرزگاری است مهربان.

فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَـٰسِكَكُمْ فَٱذْكُرُوا۟ ٱللَّهَ كَذِكْرِكُمْ ءَابَآءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا ۗ فَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِى ٱلدُّنْيَا وَمَا لَهُۥ فِى ٱلْـَٔاخِرَةِ مِنْ خَلَـٰقٍ﴿۲۰۰﴾

چون مراسم [حج‌] را به پایان رساندید - همچنان که [فضایل‌] پدران خویش را [به رسم جاهلیت‌] یاد می‌کردید - خدای را [به عظمت و پاکی‌] یاد کنید و حتّی بیشتر؛ بعضی از مردم می‌گویند که: ‌صاحب‌اختیارا، در دنیا به ما عطا کن و [از آخرت غافلند‌]، آنان در آخرت بهره‌ای نخواهند داشت(۱).

وَمِنْهُم مَّن يَقُولُ رَبَّنَآ ءَاتِنَا فِى ٱلدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِى ٱلْـَٔاخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ﴿۲۰۱﴾

و بعضی [دیگر‌] از آنها می‌گویند: ‌صاحب‌اختیارا، در دنیا و آخرت به ما نیکویی عطا کن و از مجازات آتش [دوزخ‌] نگاه دار.

أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِّمَّا كَسَبُوا۟ ۚ وَٱللَّهُ سَرِيعُ ٱلْحِسَابِ﴿۲۰۲﴾

آنان از دستاورد خویش بهره‌ای دارند؛ و خدا ‌سریع‌الحساب است.