ٱقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَهُمْ فِى غَفْلَةٍ مُّعْرِضُونَ﴿۱﴾

برای مردم [روز‌] حسابشان نزدیک شده است(۱)، در حالی که آنان در غفلت رویگردانند.

مَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّن رَّبِّهِم مُّحْدَثٍ إِلَّا ٱسْتَمَعُوهُ وَهُمْ يَلْعَبُونَ﴿۲﴾

هیچ سخن تازه‌ای از ‌صاحب‌اختیارشان بر آنان نمی‌رسد، مگر اینکه بازی‌کنان [با بی‌توجهی‌] بشنوند.

لَاهِيَةً قُلُوبُهُمْ ۗ وَأَسَرُّوا۟ ٱلنَّجْوَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ هَلْ هَـٰذَآ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ ۖ أَفَتَأْتُونَ ٱلسِّحْرَ وَأَنتُمْ تُبْصِرُونَ﴿۳﴾

دلهایشان به یاوه مشغول است؛ و ستمگران در نهان نجوا می‌کنند که: آیا این [مدّعی پیامبری‌] جز بشری همچون شماست؟! آیا آگاهانه به جادو روی می‌برید(۱)؟

قَالَ رَبِّى يَعْلَمُ ٱلْقَوْلَ فِى ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ ۖ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ﴿۴﴾

[پیامبر به آنان‌] گفت: ‌صاحب‌اختیار من [نجوای پنهانی شما و‌] هر سخنی را در آسمان و زمین می‌داند، چرا که او شنوایی داناست.

بَلْ قَالُوٓا۟ أَضْغَـٰثُ أَحْلَـٰمٍۭ بَلِ ٱفْتَرَىٰهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌ فَلْيَأْتِنَا بِـَٔايَةٍ كَمَآ أُرْسِلَ ٱلْأَوَّلُونَ﴿۵﴾

حتّی می‌گفتند: [سخنانش‌] خوابهای پریشان است، بلکه قرآن را جعل کرده و یک شاعر است، وگرنه باید مثل پیامبران پیشین که [با معجزه‌] فرستاده شدند، برای ما معجزه‌ای بیاورد(۱).

مَآ ءَامَنَتْ قَبْلَهُم مِّن قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَـٰهَآ ۖ أَفَهُمْ يُؤْمِنُونَ﴿۶﴾

قبل از آنان هم [با وجود معجزات مختلف، مردمِ‌] هیچ شهری - که هلاکشان کردیم ایمان نیاوردند؛ آیا این مردم ایمان می‌آورند؟

وَمَآ أَرْسَلْنَا قَبْلَكَ إِلَّا رِجَالًا نُّوحِىٓ إِلَيْهِمْ ۖ فَسْـَٔلُوٓا۟ أَهْلَ ٱلذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ﴿۷﴾

قبل از تو هم [هیچ پیامبری‌] نفرستادیم مگر مردانی را که به آنان وحی می‌کردیم [و هیچ کدام فرشته نبودند(۱)‌]؛ اگر نمی‌دانید، از علمای اهل‌کتاب(۲) بپرسید.

وَمَا جَعَلْنَـٰهُمْ جَسَدًا لَّا يَأْكُلُونَ ٱلطَّعَامَ وَمَا كَانُوا۟ خَـٰلِدِينَ﴿۸﴾

آنان را به گونه‌ای نیافریده بودیم که نیازمند خوردن غذا نباشند(۱)، و عمر جاودانه هم نداشتند.

ثُمَّ صَدَقْنَـٰهُمُ ٱلْوَعْدَ فَأَنجَيْنَـٰهُمْ وَمَن نَّشَآءُ وَأَهْلَكْنَا ٱلْمُسْرِفِينَ﴿۹﴾

آنگاه وعده [خود‌] را به آنان به تحقّق رساندیم(۱)، و پیامبران را با هر که خواستیم نجات دادیم(۲) و اسرافکاران را هلاک کردیم.

لَقَدْ أَنزَلْنَآ إِلَيْكُمْ كِتَـٰبًا فِيهِ ذِكْرُكُمْ ۖ أَفَلَا تَعْقِلُونَ﴿۱۰﴾

[اینک‌] بر شما کتابی نازل کردیم که در آن تذکر [و بیداری برای‌] شماست؛ آیا خردورزی نمی‌کنید؟