فَإِذَا ٱسْتَوَيْتَ أَنتَ وَمَن مَّعَكَ عَلَى ٱلْفُلْكِ فَقُلِ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى نَجَّىٰنَا مِنَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۲۸﴾

و هنگامی که تو و همراهانت بر کشتی قرار گرفتید، بگو: سپاس(۱) خاصّ خداست که ما را از [آسیب‌] ستمگران نجات داد.

وَقُل رَّبِّ أَنزِلْنِى مُنزَلًا مُّبَارَكًا وَأَنتَ خَيْرُ ٱلْمُنزِلِينَ﴿۲۹﴾

و بگو: ‌صاحب‌اختیارا، مرا در جایگاهی مبارک فرود آر، که بهتر از همه اسکان می‌بخشی.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَـٰتٍ وَإِن كُنَّا لَمُبْتَلِينَ﴿۳۰﴾

در این [ماجرا‌] نشانه‌هایی است و مسلّماً [همه را‌] به آزمون می‌گیریم(۱).

ثُمَّ أَنشَأْنَا مِنۢ بَعْدِهِمْ قَرْنًا ءَاخَرِينَ﴿۳۱﴾

آنگاه از پی آنان نسل دیگری پدید آوردیم(۱).

فَأَرْسَلْنَا فِيهِمْ رَسُولًا مِّنْهُمْ أَنِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنْ إِلَـٰهٍ غَيْرُهُۥٓ ۖ أَفَلَا تَتَّقُونَ﴿۳۲﴾

و در میان آنان رسولی از خودشان فرستادیم که خدای را بندگی کنید، هیچ معبودی جز او ندارید؛ آیا پروا نمی‌کنید؟

وَقَالَ ٱلْمَلَأُ مِن قَوْمِهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَكَذَّبُوا۟ بِلِقَآءِ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَأَتْرَفْنَـٰهُمْ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا مَا هَـٰذَآ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ﴿۳۳﴾

سران قومش که انکار می‌ورزیدند و دیدار آخرت را دروغ می‌شمردند و در زندگی دنیا فرصت عیاشی به آنان داده بودیم، گفتند: این [مرد‌] جز بشری همچون شما نیست، که غذا می‌خورد از آنچه شما می‌خورید و می‌آشامد از آنچه شما می‌آشامید؛

وَلَئِنْ أَطَعْتُم بَشَرًا مِّثْلَكُمْ إِنَّكُمْ إِذًا لَّخَـٰسِرُونَ﴿۳۴﴾

و اگر بشری مثل خودتان را اطاعت کنید، مسلّماً زیانکار خواهید شد(۱).

أَيَعِدُكُمْ أَنَّكُمْ إِذَا مِتُّمْ وَكُنتُمْ تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَنَّكُم مُّخْرَجُونَ﴿۳۵﴾

چگونه به شما وعده می‌دهد که چون مُردید و خاک و استخوان شدید، [از گورها زنده‌] سر برمی‌آورید(۱)؟

۞ هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ لِمَا تُوعَدُونَ﴿۳۶﴾

آنچه وعده داده می‌شوید(۱)، بعید است، بعید!

إِنْ هِىَ إِلَّا حَيَاتُنَا ٱلدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ﴿۳۷﴾

جز زندگی دنیای ما هیچ [خبری‌] نیست، [گروهی] می‌میریم و [گروهی] زندگی می‌کنیم و هرگز برانگیخته نخواهیم شد.

إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ ٱفْتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًا وَمَا نَحْنُ لَهُۥ بِمُؤْمِنِينَ﴿۳۸﴾

او مردی است که دروغ به خدا نسبت می‌دهد و باورش نمی‌کنیم.

قَالَ رَبِّ ٱنصُرْنِى بِمَا كَذَّبُونِ﴿۳۹﴾

[هود‌] گفت: ‌صاحب‌اختیارا، مرا در برابر تکذیب آنان یاری کن.

قَالَ عَمَّا قَلِيلٍ لَّيُصْبِحُنَّ نَـٰدِمِينَ﴿۴۰﴾

[خدا‌] گفت: قطعاً به زودی از کار خود پشیمان خواهند شد.

فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّيْحَةُ بِٱلْحَقِّ فَجَعَلْنَـٰهُمْ غُثَآءً ۚ فَبُعْدًا لِّلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۴۱﴾

سرانجام خروشی سهمناک، به حق آنان را فرا گرفت و همچون گیاهِ خشکشان گرداندیم؛ دوری [از رحمت خدا‌] باد بر ستمگران.

ثُمَّ أَنشَأْنَا مِنۢ بَعْدِهِمْ قُرُونًا ءَاخَرِينَ﴿۴۲﴾

آنگاه از پی آنان نسلهای دیگری پدید آوردیم.