سُورَةٌ أَنزَلْنَـٰهَا وَفَرَضْنَـٰهَا وَأَنزَلْنَا فِيهَآ ءَايَـٰتٍۭ بَيِّنَـٰتٍ لَّعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ﴿۱﴾

[این‌] سوره‌ای است که با آیاتی روشنگر نازل کردیم و [احکام‌] آن را مقرّر داشتیم، بسا که پند گیرید(۱).

ٱلزَّانِيَةُ وَٱلزَّانِى فَٱجْلِدُوا۟ كُلَّ وَٰحِدٍ مِّنْهُمَا مِا۟ئَةَ جَلْدَةٍ ۖ وَلَا تَأْخُذْكُم بِهِمَا رَأْفَةٌ فِى دِينِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْـَٔاخِرِ ۖ وَلْيَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَآئِفَةٌ مِّنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ﴿۲﴾

به هر یک از زن و مرد زناکار، صد تازیانه بزنید و اگر به خدا و روز واپسین باور دارید، در [اجرای‌] حکمِ خدا نسبت به آنان دستخوش رأفت نشوید؛ و باید گروهی از مؤمنان در مجازات آن دو حضور یابند.

ٱلزَّانِى لَا يَنكِحُ إِلَّا زَانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً وَٱلزَّانِيَةُ لَا يَنكِحُهَآ إِلَّا زَانٍ أَوْ مُشْرِكٌ ۚ وَحُرِّمَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱلْمُؤْمِنِينَ﴿۳﴾

مرد زناکار، جز زن زناکار یا مشرک را به همسری نگیرد و زن زناکار نیز جز مرد زناکار یا مشرک را به همسری نگیرد(۱)؛ و این [نکاح‌] بر مؤمنان تحریم شده است.

وَٱلَّذِينَ يَرْمُونَ ٱلْمُحْصَنَـٰتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا۟ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَآءَ فَٱجْلِدُوهُمْ ثَمَـٰنِينَ جَلْدَةً وَلَا تَقْبَلُوا۟ لَهُمْ شَهَـٰدَةً أَبَدًا ۚ وَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْفَـٰسِقُونَ﴿۴﴾

کسانی که زنان پاکدامن را متهم کنند و چهار گواه نیاورند، آنان را به هشتاد تازیانه کیفر دهید و هرگز گواهی آنان را [در هیچ امری‌] نپذیرید؛ و اینانند که منحرفند.

إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُوا۟ مِنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ وَأَصْلَحُوا۟ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴿۵﴾

مگر کسانی که پس از آن توبه کردند و [رفتارشان را‌] اصلاح نمودند، که خدا آمرزگاری است مهربان.

وَٱلَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَٰجَهُمْ وَلَمْ يَكُن لَّهُمْ شُهَدَآءُ إِلَّآ أَنفُسُهُمْ فَشَهَـٰدَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَـٰدَٰتٍۭ بِٱللَّهِ ۙ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ﴿۶﴾

کسانی که همسران خویش را متهم می‌کنند و گواهان [دیگری‌] جز خود ندارند، [تنفیذ‌] گواهی هر یک از آنها چهار بار سوگند به خداست که راست می‌گوید؛

وَٱلْخَـٰمِسَةُ أَنَّ لَعْنَتَ ٱللَّهِ عَلَيْهِ إِن كَانَ مِنَ ٱلْكَـٰذِبِينَ﴿۷﴾

و بار پنجم [ابراز دارد‌] که نفرین خدا بر او باد اگر دروغ گفته باشد.

وَيَدْرَؤُا۟ عَنْهَا ٱلْعَذَابَ أَن تَشْهَدَ أَرْبَعَ شَهَـٰدَٰتٍۭ بِٱللَّهِ ۙ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلْكَـٰذِبِينَ﴿۸﴾

و چهار بار سوگند زن به خدا که شوهرش دروغ گفته است، مجازات(۱) را از او بازمی‌دارد؛

وَٱلْخَـٰمِسَةَ أَنَّ غَضَبَ ٱللَّهِ عَلَيْهَآ إِن كَانَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ﴿۹﴾

و بار پنجم [ابراز دارد‌] که خشم خدا بر او باد اگر [همسرش‌] راست گفته باشد(۱).

وَلَوْلَا فَضْلُ ٱللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُۥ وَأَنَّ ٱللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ﴿۱۰﴾

اگر افزون‌بخشی و رحمت خدا بر شما نبود و اینکه بازپذیر و فرزانه است [خطاکارانِ پشیمان از آینده خود مأیوس می‌شدند‌].